บำเรอรักลุงข้างบ้าน

ธนาก็ขยับกายขึ้นไปคร่อมทับร่างเปลือยเปล่าที่สั่นเทาอยู่เบื้องใต้ มือหนาประคองสะโพกกลมกลึงไว้มั่น ก่อนจะค่อยๆ แทรกความเป็นชายที่แข็งขืนและร้อนผ่าวของเขาเข้าไปสัมผัสกับความอ่อนนุ่มที่ฉ่ำแฉะรอรับอยู่ สัมผัสที่ค่อยๆ รุกรานเข้าไปนั้นทั้งคับแน่นและเสียดสีจนลินินต้องเบิกตากว้างและเกร็งตัววาบ ความเจ็บปวดหน่วงๆ แล่นริ้วผ่านจุดกึ่งกลางกายปนเปไปกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่ลึกซึ้งเกินบรรยาย เธอจิกปลายเล็บลงบนไหล่กว้างของเขาจนเนื้อหนังแทบฉีกขาด ลมหายใจสะดุดกึกราวกับอากาศรอบตัวหายไปชั่วขณะ ธนาหยุดนิ่งค้างไว้ในตำแหน่งที่ลึกสุดใจเพื่อเปิดโอกาสให้ร่างกายของเธอยอมรับการรุกรานนั้น  

เมื่อเธอยอมเปิดรับเขาจนสุดทาง ธนาก็เริ่มขยับสะโพกช้าๆ ความรู้สึกคับแน่นที่โอบรัดเขาไว้มันช่างวิเศษจนเขาสั่นสะท้านไปทั้งตัว เขาเริ่มเร่งจังหวะให้หนักหน่วงและลึกซึ้งยิ่งขึ้น เสียงเนื้อกระทบกันในความมืดดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ท่ามกลางเสียงฝนที่โหมกระหน่ำอยู่ภายนอก...