แผนทวงรักวิศวะตัวร้าย

🥀สปอยล์... 🥟🥟🥟 

“เดี๋ยว... ใครอนุญาตให้เธอไป” ไอหมอกกดเสียงต่ำ 

“ฉันต้องขออนุญาตพี่ด้วยเหรอคะ? พี่เป็นสปอนเซอร์งานนิทรรศการ ไม่ใช่เจ้าชีวิตฉัน หลีกทางด้วยค่ะ” 

เมษาพยายามจะเบี่ยงตัวหลบไปทางขวา 

แต่ไอหมอกก็ขยับตัวตามมาดักหน้า เธอเบี่ยงซ้าย เขาก็ขยับซ้าย จนแผ่นหลังของเมษาถอยไปชนเข้ากับขอบโต๊ะดราฟต์งานตัวใหญ่ที่ตั้งอยู่ชิดมุมกำแพง 

ปึก 

ยังไม่ทันที่เมษาจะตั้งหลัก ไอหมอกก็ก้าวประชิดตัว ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นยันกับขอบโต๊ะ กักขังเธอไว้ในวงแขนแกร่ง 

พื้นที่ระหว่างคนทั้งสองหดแคบลงจนเหลือเพียงคืบ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่ผสมกับกลิ่นบุหรี่จาง ๆ และกลิ่นเหงื่ออ่อน ๆ ลอยมาแตะจมูกของเมษาจนเธอต้องกลั้นหายใจ 

“พี่ทำบ้าอะไร ถอยออกไปนะ!” 

เมษาตวาดเสียงแข็ง ยกมือขึ้นดันแผงอกกว้าง แต่ร่างสูงกลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ราวกับกำแพงหินศิลาที่แข็งแกร่ง 

ไอหมอกโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะสัมผัสกัน ดวงตาดุดันประสานกับดวงตากลมโตอย่างไม่ลดละ 

“ตอบคำถามพี่มาก่อนเพลง” 

น้ำเสียงของเขาแหบต่ำและเต็มไปด้วยความสับสนที่อัดอั้นมานาน 

“ทำไมเธอถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้” 

“ฉันบอกแล้วไงคะว่าฉันคิดได้แล้ว” 

“ไม่! มันไม่ใช่แค่นั้น” 

ไอหมอกขึ้นเสียง ขากรรไกรของเขาขบกันแน่น 

“คนเรามันจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนภายในข้ามคืนได้ยังไง เสื้อผ้าที่เธอใส่ วิธีพูดของเธอ สายตาที่เธอมองพี่ หรือแม้แต่ความสามารถที่เธอซ่อนไว้ ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปหมด เธอทำแบบนี้เพื่อปั่นหัวพี่ใช่ไหม เพื่อให้พี่หงุดหงิด เพื่อให้พี่ต้องวิ่งตามเธอใช่ไหม” 

เมษาฟังคำกล่าวหาอันแสนงี่เง่านั้นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะแค่นเสียงหัวเราะออกมาอย่างสมเพช 

ผู้ชายคนนี้หลงตัวเองจนถึงขั้นคิดว่าทุกการกระทำของเธอมีเขาเป็นศูนย์กลางจักรวาลไปเสียหมด 

“พี่นี่มันเป็นศูนย์รวมความหลงตัวเองจริง ๆ เลยนะคะ” 

เมษาช้อนสายตาที่นิ่งสงบและว่างเปล่าที่สุดขึ้นสบตากับเขา  

“พี่คิดจริง ๆ เหรอว่าที่ฉันปรับปรุงตัวเอง ที่ฉันตั้งใจทำงาน ที่ฉันทำชีวิตตัวเองให้ดีขึ้น มันเป็นเพราะพี่?” 

“แล้วมันเพราะอะไรล่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะเธออยากจะเรียกร้องความสนใจจากพี่ หรือไม่ก็จากไอ้หน้าจืดนั่น” 

🫶ขอพื้นที่ชี้แจ้ง💕 

📌ฐาขออนุญาติแจ้งกับแม่ ๆ นักอ่านที่รักทุกคนค่ะ ภาพปกฐาจะใช้เป็นของนักวาด / แต่ภาพประกอบตัวละคร ฐาขอใช้เป็นภาพเจนนะคะ เนื่องจากเป็นความชอบส่วนตัว ขอแม่ ๆ จ๋าโปรดให้โอกาสและเมตตานักเขียนคนนี้ด้วยนะคะ 🙏