Content Warnings and Trigger Warnings
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน


“ข้าเพียงหวังให้มีบุรุษสักคนเอ่ยว่าจะรับข้าเป็นภรรยาด้วยสามหนังสือหกพิธีการ ส่งแม่สื่อมาสู่ขอ แต่งงานกับข้าอย่างเปิดเผย มอบฐานะให้แก่ข้า”
“น่าขัน”
“...”
“ด้วยร่างกายที่ปรนนิบัติข้ามานับไม่ถ้วนเช่นนี้แล้ว เจ้าคู่ควรหรือ”
คนฟังนัยน์ตาแดงก่ำทันที
__________________________
‘เสี่ยวหยวน’ ถูกเลี้ยงดูมาเพื่อทำหน้าที่เดียว
นั่นคือการผลิตทายาทให้แก่ซื่อจื่อแห่งจวนเว่ยกั๋วกง
ภายใต้ชีวิตที่ถูกผูกไว้ด้วยคำว่าบุญคุณ เขาต้องคอยสังเกตสีหน้าของผู้คน เฝ้าระมัดระวังทุกการย่างก้าว ทว่าต่อให้ยอมก้มหัวลงต่ำเพียงใด ในสายตาของ 'ชุยเหิง' เขาก็เป็นดั่งภาระก้อนหนึ่ง เป็นสิ่งน่ารังเกียจที่ถูกยัดเยียดให้แตะต้อง
ตอนมาก็ทำอย่างจำใจ ทุกครั้งไม่เคยมีสัมผัสใดอ่อนโยน ทำเสร็จก็จากไป ทุกครั้งไม่หลงเหลือไออุ่นโอบกอด
วันแล้ววันเล่า ปีแล้วปีเล่า ครรภ์นี้ก็ยังไร้ความเคลื่อนไหว
ภายใต้แรงบีบคั้นเกินทานทน เสี่ยวหยวนจึงตัดสินใจแสร้งว่าตนตั้งครรภ์ ฉวยโอกาสยามผู้คนคลายความระแวดระวัง หลบหนีจากชีวิตที่ถูกจับจ้องมาเนิ่นนาน
แต่สุดท้าย...ชุยเหิงก็ยังตามล่ามาจนเจอ
ร่างสูงตระหง่านยืนอาบแสงจันทร์ ดวงตาเรียวยาวเปี่ยมไอสังหารจ้องคนที่ล้มลงบนพื้น เขายกปลายกระบี่เชยคางเล็กซึ่งกำลังสั่นระริกขึ้น
ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
“ข้าดื่มยาเลี่ยงบุตรมาโดยตลอด เช่นนั้นแล้ว...เลือดชั่วในท้องเจ้าเป็นของผู้ใดกัน”
__________________________
-สามหนังสือหกพิธีการเป็นขั้นตอนการสู่ขอเจ้าสาวแบบจีนโบราณ
-มีเพียง ‘ฮูหยินเอก’ เท่านั้นที่จะได้รับเกียรติในการสวมผ้าคลุมหน้าสีแดงและประกอบพิธีแต่งงานอย่างสมบูรณ์
-พระเอกสกุลชุย เป็นลูกชายขององค์หญิงใหญ่ เป็นหลานของฮ่องเต้
-แม่พระเอกเป็นญาติรุ่นเหลนโหลนของพระเอกจากเรื่อง ข้าเป็นอนุภรรยาของท่านอ๋องไร้ใจ, ข้าเป็นเชลยศึกของท่านแม่ทัพ
-พระเอกเรื่องนี้ย่อมมีสายเลือดของพระเอกเรื่องบนเช่นกัน
ก็ญาติกันนิ!
__________________________
