[เธอคิดว่าเขาเป็นผู้ชายเสเพลไม่มีงานมีการทำ แต่ที่ไหนได้ หมอนั่นดันเป็นถึงบุตรชายท่านรัฐมนตรี!]
'จริงใจ' หญิงสาวสู้ชีวิตผู้ไม่เคยยอมจำนนต่อโชคชะตา เธอตัดสินใจหนีออกจากบ้านและตัดขาดจากครอบครัว เพียงเพราะไม่ยอมถูกคลุมถุงชนให้แต่งงานกับลูกชายกำนัน... ระดับเธอแล้ว แค่ลูกชายกำนันไม่มีวันได้แอ้มหรอก! หญิงสาวหอบกระเป๋ามาทำงานส่งตัวเองเรียนและหาเงินเลี้ยงชีพด้วยหยาดเหงื่อของตัวเองมาโดยตลอด
จนกระทั่งโชคชะตานำพาให้เธอได้มารู้จักกับ 'โปรดปราน' เพื่อนสนิทของแฟนเพื่อน ชายหนุ่มท่าทางเรื่อยเปื่อยที่ชอบแต่งตัวตามสบาย แวะเวียนมาหากลุ่มเพื่อนบ่อยๆ จนดูเหมือนคนว่างงานที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้า
ด้วยความหมั่นไส้ปนหวังดี จริงใจเลยจัดชุดใหญ่สบประมาทตอกหน้าเขาไปฉาดใหญ่
"โตจนป่านนี้แล้ว ไปหางานหาการทำเสียบ้างเถอะ อย่าเอาแต่แบมือเกาะพ่อเกาะแม่กินไปวันๆ เลย มันดูไร้ค่า!"
คำด่าประโยคนั้นทำเอาคนฟังถึงกับสะอึก... และมันก็ดันไปจุดชนวนความหมั่นไส้ในตัวลูกชายรัฐมนตรีเข้าอย่างจัง! ในเมื่อเธอตราหน้าว่าเขาเป็นคนตกงานเสเพลนักใช่ไหม ได้เลย! เขาจะยอมสลัดคราบท่านประธานบริษัทสุดเนี้ยบ แล้วเดินหน้าทำตัวเป็นไอ้หนุ่มตกงานคอยตามเกาะแกะ แบมือขอเงิน และไถตังค์ออกจากกระเป๋าเธอให้เกลี้ยงเลยคอยดู!
จนกระทั่งคืนหนึ่ง ทั้งสองคนปาร์ตี้กินเลี้ยงในกลุ่มเพื่อนจนเมามาย และด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้จริงใจเดินเข้าห้องผิด เข้าห้องที่เปิดประตูแง้มทิ้งไว้เพราะคิดว่าเป็นห้องของตัวเอง..
หลังจากผ่านพ้นคืนที่เร่าร้อนนั้นไป แผนการเอาคืนของท่านประธานหนุ่มในคราบคนตกงานจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ เขาสลัดภาพลักษณ์หรูหราทิ้ง แล้วตามมารีดไถเงินในกระเป๋าตังค์ของเธอหน้าตาเฉย!
"ฉันมีเงินสดอยู่แค่นี้แหละ เอาไปก่อนแล้วกัน เย็นนี้เงินเดือนออกแล้วเดี๋ยวฉันให้อีก!"
ธนบัตรมูลค่ารวมหนึ่งพันห้าร้อยบาทถ้วนถูกฟาดลงตรงหน้าชายหนุ่มร่างสูง
โปรดปรานมองเศษเงินในมือแล้วก้มหน้านิ่ง... เงินแค่นี้มันจะไปพอทำอะไรกับค่าครองชีพระดับมหาเศรษฐีอย่างเขา แต่เอ๊ะ! ทำไมยอดเงินหนึ่งพันห้าร้อยบาทนี่มันดูคุ้นๆ เหมือนยอดเงินที่มีการซื้อขายกันตามท้องตลาดเลย
ในเมื่อเธออยากเปย์ เขาก็จะยอมโดนเปย์! แต่ขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่า... เสียสาวให้เขาแล้ว นอกจากจะต้องเสียเงินคอยเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำเขาต่อแล้ว เตรียมตัวเสียหัวใจดวงนี้ให้ลูกชายรัฐมนตรีถาวรได้เลย!

