อู่ซ่อมรถซ่อนชู้(ผัวพี่ชาย)

"พี่ครามขา... วันนี้พี่คะน้าไม่กลับนะ นอนค้างคอนโดเพื่อน"

เสียงหวานหยดย้อยของทิวไผ่ดังขึ้นพร้อมกับร่างอ้อนแอ้นที่เดินเข้ามาสวมกอดเอวหนาจากทางด้านหลัง ใบหน้าจิ้มลิ้มซบลงกับแผ่นหลังกว้างที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อและกลิ่นอายความดิบเถื่อน นายช่างใหญ่เจ้าของอู่ชะงักมือที่กำลังเช็ดคราบน้ำมันเครื่อง เค้าพ่นควันบุหรี่สีเทาหม่นออกทางปาก ก่อนจะหันกลับมาคว้าข้อมือเล็กของ 'น้องเมีย' ไว้แน่น

"มาอ้อนแบบนี้ อยากได้เงิน หรืออยากได้อย่างอื่น?" เสียงทุ้มพร่าดุดันถามขึ้น สายตาคมกริบกวาดมองสายเดี่ยวตัวบางที่แทบจะปิดอะไรไม่มิด

"ไผ่ไม่อยากได้เงินหรอกค่ะ... ไผ่อยากได้ 'พี่คราม' มากกว่า" ทิวไผ่ช้อนตาขึ้นมองอย่างออดอ้อน มือเรียวเลื่อนไปลูบไล้แผงอกแน่นที่มีรอยสักเด่นชัด

"พี่ครามฉีดน้ำมันเครื่องให้ไผ่หน่อยสิคะ... ไผ่ฝืดไปหมดแล้ว"

"หึ... ตอแหลเก่งนักนะมึง ถ้าไอ้คะน้ามาเห็น มึงกับกูบ้านแตกแน่"

ครามทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วใช้รองเท้าผ้าใบเหยียบขยี้ จนไฟมอดดับ เหมือนกับความอดทนของเขาที่ขาดผึ่ง!