เพราะจับได้ว่าคู่หมั้นนอกใจในวันหมั้นที่เมืองกรุง บัณฑิตป้ายแดงอย่าง ‘ธานี’ จึงหอบกระเป๋าหนีความวุ่นวายขึ้นมาเป็นครูอาสาบนดอยอันห่างไกล 3 เดือน…
เขาคิดว่าธรรมชาติจะช่วยรักษาใจให้สงบ แต่ใครจะคิดว่าใจดวงนี้กลับมาเต้นแรงอีกครั้งเพราะเด็กหนุ่มวัยยี่สิบเอ็ดปีอย่าง ‘ขุนเขา’
ธานี ชายหนุ่มที่อยู่กับเมืองวุ่นวาย
“คุณขุนดูแลคนอื่นดีแบบนี้ทุกคนไหมครับ...”
“บนดอยนี้ทำให้ผมรู้สึกสงบเกินไป จนแทบจะไม่อยากจากไปไหน..”
“ขอบคุณนะ ขอบคุณที่ดีกับพี่ขนาดนี้..”
ขุนเขา ชายหนุ่มที่อยู่กับไร่นาบนดอย
“ไม่ครับ..ผมดูแลแค่คนผมที่อยากดูแล..”
“ถ้าไม่อยากไปไหน ก็อยู่ที่นี้ตลอดไปได้ไหมครับ...”
“ขอบคุณพี่เหมือนกันครับ ที่เข้ามาในชีวิตผม”
ชายหนุ่มทั้งสองที่โลกนี้แทบไม่มีวงโคจรมาใกล้กัน
แต่เหตุใด...
วงโคจรกลับเหวี่ยงทั้งคู่มาเจอกันราวกับพรหมลิขิต
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน
โปรดใช้จักรยานในการอ่าน ผู้อ่านที่อ่านออกสามารถอ่านได้ ผิดพลาดประการใดไม่ขออภัยจากใครทั้งนั้น :) (หยอกกกก)
