เซฟ พฤทธิ์วรินทร์
เพราะคำว่าไม่พร้อม ทำให้เขาตัดสินใจผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต จนเป็นตราบาปติดตัวไปตลอด
ภู ภูษิตา
เพราะสัญชาตญาณความเป็นแม่ ทำให้เธอทำร้ายลูกไม่ลง ยอมทิ้งพ่อแล้วเก็บลูกไว้ แม้จะไม่มีความพร้อมสักอย่าง ก็ยินดีที่จะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ยอมถูกสังคมตราหน้าว่าท้องไม่มีพ่อ แบกรับคำครหานินทา แต่เธอไม่สนใจและไม่แคร์คำพูดเหล่านั้น เพราะสิ่งสำคัญที่สุด คือให้ลูกน้อยสุขภาพร่างกายแข็งแรง เฝ้าภาวนาให้ลูกรอดปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวง แม้กระทั่งปลอดภัยจากพ่อแท้ ๆ ดั่งชื่อพรอธิษฐาน ที่มาจากพรของแม่
น้องภีม พรอธิษฐาน
ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของแม่ภูษิตา กับพ่อพฤทธิ์วรินทร์ ทำหน้าที่เป็นกามเทพน้อยแผลงศร เชื่อมสายใยความสัมพันธ์ของพ่อแม่เข้าด้วยกัน เป็นดั่งโซ่ท้องคล้องรัก ผูกใจสามดวงให้เป็นดวงเดียวกัน
ตัวอย่างบางตอน
"ภูท้อง"
"ลูกเซฟเหรอ"
"หมายความว่าจะไม่รับผิดชอบเหรอ"
"พลาดได้ยังไงวะ!"
"ทำแท้งเหรอ!"
ปล.นิยายดราม่าสไตล์เทียนนกแก้วเหมือนเดิมค่ะ แต่จบสุขนิยมนะคะ พระเอกอาจจะดูธงแดงไปบ้าง แต่ไม่มีนอกกาย นอกใจค่ะ ฝากติดตามนิยายอีกเรื่องของเทียนนกแก้วด้วยนะคะ
