‘คชา’ อัลฟ่าสายเลือดบริสุทธิ์และประธานบริษัทน้ำหอมยักษ์ใหญ่ ต้องเผชิญกับบททดสอบที่ยากที่สุดในชีวิต นั่นคือการเป็น ‘คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว’ ของ ‘น้องคีย์’ ลูกชายวัย 12 เดือนที่อยู่ในวัยกำลังหัดคลานและตั้งไข่ ทว่ายัยก้อนกลมของแด๊ดดี้กลับเป็นเด็กพิเศษที่มีประสาทรับกลิ่นฟีโรโมนไวเกินไป กลิ่นฉุนนิดเดียวก็ร้องไห้จ้าจนใจคนเป็นพ่อแทบสลาย เปลี่ยนพี่เลี้ยงมาแล้วเป็นสิบหนก็ไม่มีใครเอาอยู่
จนกระทั่งวันหนึ่ง... ท่ามกลางเสียงร้องไห้โยเยลั่นห้างสรรพสินค้า ยัยก้อนกลมในชุดหมีตัวหนาฟูแสนน่ารักกลับหยุดกึก ดวงตากลมโตแป๋วแหววจ้องมองตรงไป ก่อนจะรีบคลานสี่คูณร้อยดุ๊กๆ ไปเกาะขาโอเมก้าหนุ่มแปลกหน้าคนหนึ่งเอาไว้แน่น
‘น้ำเหนือ’ โอเมก้าฟรีแลนซ์ถังแตกผู้มาพร้อมกับ‘กลิ่นฟีโรโมนแป้งเด็กตากแดดอุ่นๆ’ กลิ่นละมุนสายฮีลลิ่งที่ทำให้ยัยก้อนคีย์ซบหน้าลงกับตักนุ่มแล้วหลับปุ๋ยไปทันที แถมยังละเมอพ่นน้ำลายปุดๆ ออกเสียงเรียกอ้อแอ้ว่า... “ม้ะ...มี้...”
*เอาละสิ... ลูกชายวัยหนึ่งขวบเลือก ‘หม่ามี้’ ให้ตัวเองเสร็จสรรพขนาดนี้*
มีหรือแด๊ดดี้คชาจะยอมปล่อยให้หลุดมือ? ปฏิบัติการเปย์หมดหน้าตัก จ้างมาเป็นพี่เลี้ยงส่วนตัวพ่วงตำแหน่ง (ว่าที่) เมียประธานบริษัทจึงเริ่มต้นขึ้น!
“แอ้! มี้...หม่ำๆ” ยัยก้อนกลมวัยสิบสองเดือนเอ่ยเสียงอ้อแอ้ พลางอ้าปากรอรับข้าวบดฝีมือพี่เลี้ยงคนโปรด
“น้องคีย์ครับ เรียกพี่เหนือนะลูก ไม่ใช่หม่ามี้” น้ำเหนือหน้าแดงแจ๋ พยายามปฏิเสธ
“ปล่อยแกเรียกไปเถอะครับน้ำเหนือ... เพราะอีกหน่อยก็ต้องเรียกคำนี้อยู่ดี” ท่านประธานคชาเอ่ยยิ้มๆ สายตาเจ้าเล่ห์จ้องมองมาจนน้ำเหนือทำทัพพีแทบร่วง
Guest
