"อย่าคิดผูกมัดฉันด้วยวิธีต่ำ ๆ และถ้าเธอท้องขึ้นมาจริง ๆ ฉันก็ไม่มีวันรับเด็กที่เกิดจากผู้หญิงอย่างเธอเป็นลูก!"
นั่นคือวาจาเชือดเฉือนที่ ‘คชา’ เคยสาดใส่เธอในวันที่เขาพานางบำเรอคนใหม่เข้าบ้าน
ในเมื่อเขาประณามว่าลูกในอ้อมอกคือ ‘ความน่ารังเกียจ’
‘มัสยา’ จึงเลือกที่จะหอบครรภ์แฝดหนีไปในคืนที่มืดมิด ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าและความทรงจำที่แหลกสลาย
สองปีต่อมา... เสือร้ายผู้หยิ่งยโสกลับต้องมาคุกเข่าร้องไห้โฮอยู่หน้าบ้านเช่ารูหนู
ยอมทิ้งศักดิ์ศรีมาเฟียสิบล้านเพื่อขอเป็นแค่ ‘คนงาน’ คอยเช็ดโต๊ะกวาดบ้านให้เธอ
“มัส... พี่ขอโทษ... ให้พี่ได้กอดลูกสักครั้งได้ไหม... ฮึก... ได้โปรดอย่าใจร้ายกับพี่เลย”
มัสยาเหลือบมองชายที่แทบสิ้นลายตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า ก่อนจะอุ้มลูกหลบแล้วปิดประตูใส่หน้าอย่างไม่ใยดี
“คุณเป็นใครคะ? ลูกของฉัน... ไม่มีพ่อที่ชื่อคชาค่ะ!”
(Character Profiles)
พระเอก:
คชา (อัครเดชโภคิน) – อายุ 29 ปี
"จำใส่หัวเอาไว้... เธออยู่ตรงนี้ในฐานะ 'คนชดใช้ความผิด' ไม่ใช่เมีย!"
คาแรกเตอร์: มาเฟียและนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ นิสัยดิบเถื่อน ดุดัน เฉียบขาด และปากร้ายเป็นที่หนึ่ง มีปมฝังใจในอดีตที่คิดว่าครอบครัวของนางเอกทำให้พี่สาวของเขาต้องจบชีวิตลง
โหมดเสือร้าย: มองนางเอกเป็นแค่เครื่องมือบำบัดความใคร่และตัวแทนความแค้น ทำร้ายจิตใจเธอด้วยคำพูดหยิ่งยโสและท่าทีเฉยชา
โหมดหมาโบ้: วินาทีที่รู้ว่าเธอหนีไปพร้อมลูก หัวใจแทบหยุดเต้น ทิ้งมาดมาเฟียทิ้งศักดิ์ศรี ยอมคุกเข่าร้องไห้กลางสายฝน ยอมตากตรำทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิทธิ์เป็นเพียง "คนรับใช้" ในชีวิตของเธอและลูก
นางเอก:
มัสยา (มัส) – อายุ 23 ปี
"ในเมื่อคุณไม่เคยต้องการเด็กคนนี้... ฉันก็จะถือว่าเขาเป็นลูกของฉันแค่คนเดียว"
คาแรกเตอร์: หญิงสาวสู้ชีวิต อ่อนหวาน นุ่มนวล แต่ลึก ๆ แข็งแกร่งและเด็ดเดี่ยว เธอจำเป็นต้องยอมรับทัณฑ์ทรมานจากคชาเพื่อปกป้องครอบครัว แม้จะรักเขาหมดหัวใจแต่ก็ถูกทำลายความรู้สึกจนไม่เหลือชิ้นดี
โหมดทนทุกข์: ยอมรองรับอารมณ์ ร้องไห้เงียบ ๆ คนเดียว แต่พร้อมปกป้องสายใยในท้องทันทีที่รู้ว่าคชาใจร้ายเกินกว่าจะเป็นพ่อคน
โหมดใจแข็งเป็นหิน: หลังจากหนีไป เธอกลายเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวสุดสตรอง เย็นชาและไร้ความรู้สึกให้กับคชา เมินทุกคำขอโทษเหมือนเขาเป็นเพียงอากาศธาตุ
