ยามเมื่อซาตานโอบกอด

คำเตือน 

นิยายเรื่องนี้มีการบรรยายฉากความรุนแรง และถ้อยคำหยาบคาย 

จึงเหมาะกับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป 

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 

นิยายเรื่อง ยามเมื่อซาตานโอบกอด จะเปิดให้อ่านนิยายเรื่องนี้ฟรีจนจบ 

ก่อนจะติดเหรียญถาวรหลังจบได้สามวันนะคะ 

เพื่อหาค่าหาแก้ปวดหลังค่ะ วอนคุณนักอ่านที่รักทุกท่านโปรดเข้าใจด้วยนะคะ 

..................................................................................................................................................... 

#ยามเมื่อซาตานโอบกอด 

ไคโร X ธีโอ 

“ทหาร! จับตัวกบฏธีโอไว้” ไรอันตวาดลั่น พร้อมกับชี้นิ้วมายังชายผู้ที่เขาสัญญาว่าจะรักตลอดไป

ธีโอตกตะลึงงันในทันทีจนแทบหยุดหายใจ เขาถูกทหารล้อมกรอบและกดร่างลงกับพื้นหินอ่อนที่เย็นเฉียบ “เหตุใดไรอัน ทำไมท่านถึงทำกับข้าเช่นนี้ ข้าเฝ้ารักและภักดีต่อท่านมาตลอด” ธีโอเค้นเสียงออกมาจากลำคอที่แห้งผาก

"ความรักหรอกหรือ" ไรอันหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงนั้นเย็นเฉียบปาดลึกเข้าไปในใจของคนฟังเป็นอย่างมาก "เจ้าช่างใสซื่อจนข้านึกสงสาร เจ้ารู้ตัวไหมว่าตำแหน่งลอร์ดที่เจ้าถือครองอยู่นั้น มันมีค่าแค่ไหนในแผนการของข้า ถ้าไม่มีตราประทับของเจ้า ถ้าไม่มีกองกำลังส่วนตัวของเจ้าที่ยอมเปิดประตูเมืองให้ ข้าจะก้าวขึ้นมานั่งบนเก้าอี้ตัวนี้ได้ง่ายดายเพียงนี้หรือ"

ธีโอเบิกตากว้าง หยาดน้ำใสเริ่มเอ่อล้น "จะ เจ้าหลอกใช้ข้ามาตลอดงั้นหรือ ทุกถ้อยคำหวานหู ทุกสัมผัสที่เจ้ามอบให้ มันคือการแสดงอย่างนั้นหรือ"

"ประกาศออกไปให้ทั่วอาณาจักร ลอร์ดธีโอคือผู้บงการกบฏลอบปลงพระชนม์กษัตริย์ฟีลิกซ์ ข้ากษัตริย์ไรอันผู้มีความชอบธรรม ได้ทำการปราบปรามกบฏชั่ว และเพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่าง ข้าขอสั่งประหารนักโทษผู้นี้เสีย"

"หัวเราะไปเถิดไรอัน เสพสุขบนบัลลังก์ที่เปื้อนเลือดของข้าไปให้พอ" ธีโอเค้นเสียงออกมาจากลำคอที่สั่นเครือ "แต่จำคำข้าไว้ เลือดทุกหยดที่ข้าเสียไป ความภักดีที่เจ้าเหยียบย่ำ ข้าจะกลับมาทวงคืน ไม่ว่าข้าจะต้องกลายเป็นปีศาจ หรือต้องขายวิญญาณให้ขุมนรก ข้าจะกลับมาลากเจ้าลงจากบัลลังก์นี้ด้วยมือของข้าเอง"

............................................................................................................................................................................................ 

ฝากคุณนักอ่านที่รักทุกคน กดถูกเลิฟ กดเข้าชั้น และกดคอมเมนต์ 

เพื่อเป็นกำลังให้นักเขียนด้วยนะคะ แล้วพบกันในนิยายเรื่องต่อไปค่ะ