แสนรัก {พีเรียดไทย}

เกลียดชังจึ่งทำร้าย... เกลียดชังจึ่งหนีหน้า... 

ความสงบเลือนหาย เมื่อคนหนีห่างไปไกลถึง ๙ ปีหวนคืน แบบไม่ทันให้มีเพลาได้ตั้งตัว 

 "จักเฆี่ยนตีด้วยลูกทำให้ไอ้เด็กมิมีหัวนอนปลายตีนนั่นตกกระได แม่ท่านเห็นมันดีกว่าลูกหรือขอรับ" “หันหลังไปประเดี๋ยวนี้” 

“แต่เล็กจนใหญ่แม่ท่านมิเคยเฆี่ยนลูกแม้สักครามาวันนี้จักเฆี่ยนลูกด้วยมัน ไอ้เด็กขี้ครอกนั่นเป็นผู้ใดกันแน่” 

“พูดอันใดออกมาผีห่าซาตานเข้าสิงรึ แม่มิคิดว่าเจ้าจักเป็นคนกระด้างหยาบได้ถึงเพียงนี้ หันหลังไป”  

“...” 

“หัน หลัง ไป” 

คำเตือน 

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องแต่งจากจินตนาการ ตัวละคร สถานที่และทุกเหตุการณ์ไม่มีอยู่จริง เนื้อหาบางส่วนอาจมีฉากความรุนแรง การพลัดพราก ความรู้สึกกดดันทางอารมณ์ ความไม่เหมาะสมทางการใช้ภาษา รวมถึงบางประเด็นอาจส่งผลต่อความรู้สึก โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 

ฝากติดตามกันด้วยหนาเจ้าคะ...