ชายาบรรณาการที่ท่านชิงชังผู้นี้ขออยู่อย่างปลาเค็ม

เรื่อง : ชายาบรรณาการที่ท่านชิงชังผู้นี้ขออยู่อย่างปลาเค็ม 

แนว : rebirth 

สไตล์ : โรแมนติก - ฟีลกู๊ด – ย่อยง่าย – ดราม่านิดเดียว - ปมไม่เยอะ 

นางเอกสายชิลล์ ที่พร้อมจะเททุกอย่าง เพื่ออยู่อย่างปลาเค็ม ไม่มีนอกกายนอกใจใดๆทั้งสิ้น  

เมื่อสวรรค์ประทานโอกาสที่สองมาให้ ในรูปแบบของการ ‘Rebirth’ นางเอกของเราเลยขอประกาศกร้าวต่อหน้าโชคชะตาว่า... “ข้าพอแล้ว!” 

ความรักที่ต้องวิ่งตามจนขาลาก? ... เทค่ะ! 

การแย่งชิงความโปรดปรานในจวนอ๋อง? ... เหนื่อยค่ะ ไม่ทำ! 

ตำแหน่งพระชายาผู้แสนประเสริฐ? ... ยกให้คนอื่นไปเลยค่ะ! 

ชีวิตใหม่ครั้งนี้ ‘เยี่ยนหลินซี’ ขอสถาปนาตนเองเป็น ‘ปลาเค็ม’ ผู้แข็งแกร่ง (แข็งแกร่งเพื่อที่จะขี้เกียจได้อย่างปลอดภัย)  

ทว่า... แม้นางจะพยายามนอนนิ่งแค่ไหน แต่บางครั้งโชคชะตาก็ชอบกลั่นแกล้ง ลากปลาเค็มอย่างนางให้ต้องลุกขึ้นมาสะบัดครีบ และคอยวิ่งวุ่นวายช่วยเหลือผู้คน (โดยเฉพาะเจ้าคนใจดำผู้นั้น) เพื่อความอยู่รอดของตัวเองและคนรอบข้าง 

เรื่องย่อ :  

ชาติก่อนทุ่มเทรักจนตัวตาย

ชาตินี้ขอพักกายเป็นปลาเค็ม!

เพราะความรัก ทำให้ ‘เยี่ยนหลินซี’ 

ยอมทำทุกอย่าง เพื่อมัดใจสวามี

ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมา...

คือความชิงชัง น้ำตา และคมปิ่นที่แทงทะลุขั้วหัวใจ!

เมื่อโอกาสที่สองปรากฏขึ้น

นางจึงประกาศกร้าว... ‘ข้าพอแล้ว!’ 

เลิกวิ่งตามบุรุษใจดำ

แล้วหันมาภักดีต่อหมอนและขนมหวาน

ใครจะชิงอำนาจ ใครจะรบราฆ่าฟันก็เชิญ...

แต่อย่าส่งเสียงรบกวนเวลานอนของข้าก็พอ!

ทว่ายิ่งนางอยากอยู่อย่างสงบ

ท่านอ๋องผู้แสนเย็นชา กลับยิ่งวนเวียนกลั่นแกล้ง

ยิ่งนางเมินเฉย เขากลับยิ่งราวีไม่ยอมเลิกรา...

************************************************************ 

ตัวอย่างพอกรุบกริบ 

ทันทีที่สิ้นเสียงประตูปิดดังปัง เสิ่นเจิ้นหนานก็ปล่อยร่างบางลงสู่พื้นห้อง ทว่าวงแขนแกร่งดั่งปลอกเหล็กยังคงโอบรัดเอวบางเอาไว้แน่น มิยอมปล่อยให้สตรีตรงหน้าได้ขยับหนีไปไหนไกล 

“ปล่อยข้าเถิดท่านอ๋อง กอดแน่นเช่นนี้ข้าหายใจมิออกแล้ว” เยี่ยนหลินซีขมวดคิ้วมุ่น พยายามดิ้นรนเล็กน้อยพอเป็นพิธี ทว่าคนตัวโตกลับยิ่งบดเบียดแผงอกเข้าหา นัยน์ตาพยัคฆ์วาวโรจน์ฉายแววคาดโทษอย่างดุดัน 

“ปล่อยเจ้ารึ? เหตุใดเมื่อครู่เจ้าถึงยอมปล่อยให้บุรุษอื่นกอดรัดได้อย่างง่ายดาย ทว่าทีกับข้าที่เป็นสวามี เจ้ากลับผลักไส” น้ำเสียงของเขาเค้นรอดไรฟันออกมา 

เยี่ยนหลินซีถอนหายใจเนิบนาบ ตามประสาปลาเค็ม แสร้งทำตาปริบ ๆ สบตาเขา  

“ชายอื่นที่ใดกัน นั่นกั๋วกงน้อย ลูกพี่ลูกน้องของท่านต่างหาก เมื่อครู่ข้าเดินสะดุดชายกระโปรงกำลังจะหงายหลังตกสระบัว ดีที่กั๋วกงน้อยมีวรยุทธ์ว่องไว จึงช่วยฉุดรั้งข้าไว้ทันท่วงที เขากอดข้าไว้เพียงชั่วอึดใจเดียวเท่านั้น ยังมิทันได้ทำอันใดเลย ท่านก็พุ่งมาเบียดเขาตกน้ำไปเสียแล้ว” 

“ชั่วอึดใจเดียวก็มิได้ เจ้าเป็นชายาของข้า ห้ามบุรุษหน้าไหนแตะต้องทั้งนั้น!” 

คำประกาศกร้าวเยี่ยงคนพาล ทำเอาเยี่ยนหลินซีชะงักไปเล็กน้อย นัยน์ตากลมโตสบมองใบหน้าหล่อเหลาที่บัดนี้ขึ้นสีระเรื่อด้วยแรงอารมณ์ มุมปากบางพลันยกยิ้มกริ่มอย่างนึกรู้ทันที 

“ท่านอ๋อง... ท่าทางดุดันปานนี้ มิใช่ว่าท่านกำลัง ‘หึงหวง’ ข้าอยู่หรอกรึ?” 

·     ขอฝาก ‘ซีเอ๋อร์’ ปลาเค็มน้อย ไว้ในอ้อมกอดของทุกคนด้วยนะคะ ลองโหลดตัวอย่างไปอ่านก่อนค่ะ ขอให้ทุกท่านสนุกและมีความสุขกับการอ่าน หากถูกใจ ฝากกดเข้าชั้นหนังสือกัยเยอะๆนะคะ