“30 ปีแล้วไม่ใช่เด็ก ๆ ทำอะไรก็อายเด็กในบ้านบ้าง”
“เด็กที่ไหนครับแม่ น้าแมว 50 ยายใบ 65”
“แกนี่มันเถียงคำไม่ตกฟาก”
“ก็ผมพูดตามความจริง ผมรักโบตั๋นจริง ๆ นะแม่ ผมอยากได้โบตั๋นเป็นเมีย”
“ฉันไม่เอา ฉันบอกไปแล้วว่าห้ามเอาแม่ค้าในตลาดตัวเองมาทำเมีย”
“พอผมจะมีเมียแม่ก็ห้ามนั่นห้ามนี่ ตกลงจะให้ผมมีเมียไหม”
“แม่หาไว้ให้แล้ว คนนี้สวย น่ารัก มารยาทดี ครอบครัวดี”
“แม่ก็เอาแต่ถูกใจแม่ ไม่ได้ถูกใจผม ตกลงจะหาเมียให้แม่หรือหาเมียให้ผม”
“กระทิง!”
“ต่อให้ต้องตายผมก็จะแต่งกับโบตั๋น”
“ถ้าแกรักกันมาก ก็ออกไปสร้างเนื้อสร้างตัวกันเอง ทั้งเงินทั้งรถฉันจะยึดคืนให้หมด”
“แม่ก็เอาแต่ใจแบบนี้ตลอด”
“เพราะฉันเป็นแม่ไง ฉันดูออกว่าคนไหนที่แต่งงานแล้วจะพาชีวิตของแกขึ้นสวรรค์หรือลงนรก”
“ผู้หญิงของแม่ผมไม่เอา”
“นังโบตั๋นของแกฉันก็ไม่เอา”
สองแม่ลูกต่างสะบัดหน้าไปคนละทาง ก่อนที่กระทิงจะตัดสินใจลุกขึ้นเดินหนีไป ทิ้งให้แม่บัวนั่งสบตากับพระเพื่อสงบสติอารมณ์
Guest
