ข้อควรรู้ก่อนอ่าน
เรื่องราวความรักครั้งนี้ คือ โศกนาฏกรรม
เมื่อรักมากเกินไปจนมันกลายเป็นความบิดเบี้ยว ต่างคนต่างใช้ความรักและความแค้นทิ่มแทงกัน
ความสยองขวัญจึงบังเกิดเพื่อตอบสนองกิเลสของการไม่ยอมปล่อยวาง
คำโปรย
"อ๊ากกก!!!"
ฉู่เฟิงเซียวสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย ยกมือขึ้นกอบกุมใบหน้าที่ถูกเพลิงกัลป์เผาไหม้ ความปวดร้าวร้อนรุ่มแล่นไปทั่วร่างกายราวกับยังติดอยู่ในซากความทรงจำจากอดีต ลมหายใจหอบกระชั้นชิด เหงื่อเย็นแตกพลั่กอาบทั่วร่างรีบควานหาคนข้างกาย
"คุณเป็นอะไร ฝันร้ายเหรอครับ?" มู่ชิวรู้สึกตัวเพราะถูกดึงเข้าไปกอด เขางัวเงียแผดเสียงหวานถามด้วยความเป็นห่วง
"ไม่มี ไม่มีอะไร แค่ฝันร้าย..ฝันร้าย"
คำตอบชวนสับสนพอ ๆ กับสีหน้าที่ดูไม่อยากจะเชื่อ เฟิงเซียวกอดร่างบอบบางเอาไว้แน่นคล้ายกลัวจะทำหาย กดจูบลงกลางกระหม่อมสูดกลิ่นดอกสาลี่ให้มั่นใจ ภรรยาสุดที่รักของเขายังไม่ตาย เหตุการณ์นั้นยังไม่เกิดขึ้น นั่นหมายถึงเขาได้โอกาสอีกครั้ง ย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต
"ไม่เป็นไรนะครับ ผมอยู่นี่แล้ว" เจ้าของเสียงหวานโอบกอดปลอบแผ่นหลังอย่างแผ่วเบา
"อืม ขอบคุณนะ ขอบคุณที่ยังอยู่กับฉันเสี่ยวหราน"
"...!!?"
มู่ชิวในอ้อมกอดแววตาเปลี่ยนไปฉับพลัน จากความเป็นห่วงกังวลกลายเป็นความสงสัยน้อยใจ อีกครั้งที่สามีเรียกชื่อคนอื่นให้ได้ยิน เขาอดไม่ได้ที่จะขบคิดว่าตนกำลังเป็นตัวแทนของใคร จะถามก็ไม่กล้า กลัวความจริงทำปวดใจ
เฟิงเซียว คุณรักใครกันแน่ หากผมคือมู่ชิว แล้วเสี่ยวหรานเป็นใคร?
มู่ชิวเม้มปากข่มความเสียใจ ซุกตัวเข้าหาไออุ่นของสามีพร้อมน้ำตาที่รินไหล ทว่าหยาดน้ำที่ควรเป็นสีใสกลับกลายเป็นลูกตะขาบนับสิบที่คลานยั้วเยี้ยหนีออกมาตายเต็มเตียงมงคล!
...กรุ๊งกริ๊ง...
.
ฝากกด❤️กดติดตาม และเพิ่มเข้าชั้นด้วยนะคะsds
ฝากติดตามด้วยน้า
Guest
