เกริ่น
เรื่องราวของ นนท์ ภีม และ พราว ทีมสถาปนิกและวิศวกรที่ต้องมาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในบ้านเช่าใกล้ที่พักแคมป์คนงานห่างไกลความเจริญ เพื่อควบคุมโครงการก่อสร้างรีสอร์ตกลางหุบเขาที่ต้องใช้เวลาแต่งานยาวนานนับปี
สัญญาณโทรศัพท์ที่ขาดหายและความเงียบสงัดของป่าเขายามค่ำคืน ทำให้พื้นที่ส่วนกลางของบ้านพักกลายเป็นที่พึ่งเดียว จากการนั่งมองหน้ากันเงียบ ๆ ความเหงาและความเครียดจากงานสะสมเริ่มเปลี่ยนเป็นแรงดึงดูดทางกาย นนท์ ภีม และพราว ตัดสินใจก้าวข้ามเส้นความสัมพันธ์ทางธุรกิจไปสู่ความสัมพันธ์ทางกายเพื่อเติมเต็มความอ้างว้าง
ก่อนที่ทุกอย่างจะลึกซึ้ง พราวตั้งกฎเหล็กขึ้นมาสัญญาร่วมกันอย่างจริงจังว่า “ความสัมพันธ์นี้จะดำรงอยู่เฉพาะในพื้นที่แห่งนี้ และจะสิ้นสุดลงทันทีในวันที่โครงการก่อสร้างนี้เสร็จสิ้นลง”
เบื้องหน้าในเวลากลางวัน ทั้งสามคนยังคงทำงานร่วมกันอย่างมืออาชีพ ถกเถียงเรื่องแบบแปลนและโครงสร้างอย่างจริงจัง แต่เมื่ออาทิตย์ตกดินและประตูล็อคลง บรรยากาศจะเปลี่ยนเป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ทว่าเรียบง่าย ไร้ความหึงหวง เพราะทุกคนรู้จุดจบของมันดี
ยิ่งก่อสร้างเสร็จไปทีละเฟส ความเงียบเชียบในค่ำคืนก็ยิ่งทวีความกดดัน ทุกคนรับรู้ว่าเวลากำลังหมดลง ต่างคนต่างตักตวงความอบอุ่นชั่วคราวนี้ไว้ โดยไม่มีใครกล้าเอ่ยปากขอสิ่งใดเพิ่ม เพื่อรักษาข้อตกลงเดิมไว้จนวันสุดท้าย
Guest
