หวังซีซวน ตี้เซียน ผู้กำลังจะเข้าสู่การกักตนเพื่อเลื่อนขั้นเป็น เสินเซียน ทว่ายังไม่ทันได้ดับตะเกียงในห้องเพื่อเริ่มการกักตัว ก็ได้ถูกศิษย์ที่ทรยศไปเข้าร่วมกับสำนักของศัตรูแอบลอบสังหารเขาในขณะที่กำลังต่อสู้กับมารระดับสูง "บัดซบ! พวกเจ้ากล้าดีอย่างไร!" นั่นคือคำด่าสุดท้ายก่อนที่สติของเซียนผู้ยิ่งใหญ่จะดับวูบลง...
หวังซีซวนลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งแต่ทำไมโลกนี้มันดูแปลกๆล่ะ แล้วกลิ่นเหม็นเน่าเหมือนซากศพและเสียงแฮ่ๆที่ดังอยู่ไม่ไกลนั้นคืออะไร
‘โอ้? พลังตี้เซียนของข้า... ตามมาด้วยงั้นหรือ?!’
อืมอันนี้เรียกว่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปซินะ
ท่านเซียนเดินไปที่กาน้ำร้อนไฟฟ้า... ยืนจ้องมันอยู่สองอึดใจ ก่อนจะตัดสินใจยื่นนิ้วชี้เรียวงามออกมา
“เพลิงดารา!” พรึ่บ!
เปลวไฟเวทมนตร์สีฟ้าครามดวงเล็กๆ พุ่งออกจากปลายนิ้ว เผาก้นกาน้ำร้อนไฟฟ้าจนละลายวับในพริบตา น้ำไหลนองเต็มพื้น!
"เหล็กยุคนี้ช่างเปราะบางนัก ข้าอุตส่าห์ออมพลังไว้เหลือเพียงหนึ่งในสิบส่วนแล้วเชียว"
....
Guest
