สายตาของร่างหนาจับจ้องมองแผ่นหลังของคนที่กำลังเดินห่างออกไปทีละก้าว ราวกับทุกสิ่งรอบตัวหยุดนิ่งลงในชั่วขณะนั้น เสียงรอบข้างเลือนหาย เหลือเพียงความรู้สึกที่ถาโถมเข้าสู่สมองอย่างไม่ทันตั้งตัว “แอรอน วินเซนต์ (Aeron Vincent)” เพียงแค่มองแผ่นหลังที่ค่อยๆ ห่างของไปของอีกฝ่ายนั้น กลับทำให้ความรู้สึกบางอย่างในใจเขาเอ่อล้นขึ้นมาอย่างประหลาด คุ้นเคย…ทั้งที่ไม่ควรจะเป็นเช่นนั้น หัวใจของเขาร่วงหล่นราวกับดิ่งลงสู่เหวลึก ความเจ็บปวดและความหน่วงหนักแผ่ซ่านอยู่เต็มอกอย่างไม่อาจอธิบายได้
“นายไม่มีทางเลือกอื่นอยู่แล้ว…จะยอมอยู่ภายใต้พันธนาการของฉัน หรือจะขัดขืน”
