พวงแก้วลูกสาวเจ้าพระยากรมคลังกุลสตรีแห่งกรุงศรีอยุธยา ครั้นถูกฆ่าตายได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางร้ายเมียมาเฟียธงแดง แต่ใครจะไปคิดเล่าว่าชะตากรรมนางร้ายตกอับอย่างพระพาย จะต้องถูกผัวมาเฟียกระทำสาหัสได้ถึงเพียงนี้ !
“อมหรร...ม !”
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียงทุ้มต่ำ ปรากฏร่างสูงโปร่งของบุรุษหนุ่มคนที่เพิ่งเอาดาบปาดคอนาง...โจรป่านามว่าไอ้เมือง ภายในห้องแปลกตาที่พวงแก้วมิเคยเห็นมาก่อน อากาศเย็นแม้นมิได้เปิดหน้าต่าง ท้องฟ้ายาราตรีมองเห็นหิ่งห้อยหลากสี
“กูสั่งให้อมหรร…ม !”
พวงแก้วหยุดชะงักจับจ้องมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เมื่อครู่นางมิทันได้สังเกตว่าเพลานี้ผู้ชายคนนี้กำลังแก้ผ้านั่งอยู่บนเก้าอี้เบาะนุ่ม มิหนำซ้ำเจ้าโลกใหญ่ของเขาดันผงาดชี้หน้าของนาง
อุ๊บส์ !
แม่หญิงกรุงศรีมิทันได้คาดคิดชายหนุ่มผู้นั้นก็พลันจับหัวของนางกดใส่ดุ้นใหญ่ พวงแก้วแทบช็อคนับแต่เกิดมานางหาได้เคยนำสิ่งนี้เข้าในปาก มันทั้งใหญ่แลคับปากคับคอของนางไปหมด สิ่งนี้มันสมควรจักเอาไว้เยี่ยว หาได้สมควรเอามาใส่ปากคนไม่ !
“อ๊าห์…ถ้าอมดีกูจะให้รางวัลจุกๆ แต่ถ้าฟันมึงโดนหรร...ม กูจะเยมึงให้กีฉีก !”
แม่หญิงพวงแก้วยิ่งตื่นตระหนกตกใจหนักกว่าเดิม นอกจากจักต้องมาอมสิ่งน่ารังเกียจนี้แล้ว เขายังจักนำมันใส่เข้ามาในกีนางอีกรึ ? เหตุใดนางจักต้องยอมให้ด้วยเล่า ? สกปรกเช่นนี้พวงแก้วขอกัดให้ขาดเสียยังจักดีกว่า...
นางเพียงแค่คิดมิทันจักได้กระทำการอันใด ชายหนุ่มคนที่จับหรร...มยัดปากนางก็นำบางสิ่งมาจ่อหัว สิ่งนั้นมันคล้ายอาวุธที่คุณพี่อินทร์ของนางเคยรับมาจากพวกโปตุเกส
“ถ้าคิดจะกัดหรร...มกู หัวมึงได้กระจุยแน่ !”
เหตุใดเขาถึงได้ดูน่ากลัวนัก ?
“ถึงจะเป็นเมีย...แต่ก็ใช่ว่ากูจะให้อภัย อีกอย่าง...กูยังไม่คิดบัญชีที่มึงแอบหนีไปเที่ยวกับผู้ชายอื่นเลย เพราะงั้น…ถ้าไม่อยากให้กูยิงหัวมึง มึงก็อมหรร...มให้กูดีๆ”
ไรท์จะเปิดให้อ่านฟรีจนจบนะคะ แต่จะเปิดให้อ่านฟรีแค่ ๒๔ ชั่วโมง พอครบ ๒๔ ชั่วโมงแล้วจะทำการติดเหรียญทันที
*คำเตือน*
นิยายเรื่องนี้มีการใช้ถ้อยคำไม่สุภาพ มีการบรรยายเกี่ยวกับเพศ รวมทั้งกล่าวถึงอวัยวะเพศอย่างโจ่งแจ้ง นักอ่านที่มีอายุน้อยกว่า ๑๘ ปี ควรได้รับคำแนะนำ
Guest
