หย่า...คิดว่าจะรัก

“จะสนใจลินทำไมคะ วันจันทร์นี้เราก็จะหย่ากันอยู่แล้วนี่” 

 “เหอะ ทำไมล่ะ เธอก็รอให้หย่ากันก่อน แล้วค่อยขึ้นเตียงกับคนอื่นไม่ไหวแล้วหรือไง” 

 เพียะ! 

 ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงมือ รามิล ขบกรามแน่นริมฝีปากหนายิ้มเยาะ คิ้วหนาเลิกขึ้นแววตาทอประกายวาวโรจน์มุมปากยกยิ้มยียวน 

 “ทำไม พี่พูดแทงใจดำหรือไงถึงรับไม่ได้ ฮ่ะ!” ริมฝีปากอิ่มเหยียดยิ้ม 

 “เลวคนเดียวก็อย่าคิดว่าคนอื่นเขาจะต้องเลวเหมือนตัวเอง!” 

 ปาลินผลักคนร่างสูงให้พ้นทาง แล้วเดินหนีคนพาลที่แววตาวาวโรจน์ไม่อยากเสวนาด้วย แต่กลับถูกมือหนาเกี่ยวกระหวัดเอวเข้ามากอดไว้แน่นจนหน้าอกอิ่มกระแทกอกแกร่งลำตัวช่วงล่างแนบชิดสนิทจนสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง มุมปากหยักยกยิ้มแววตาคมทอประกายโกรธขึงพร้อมเผาไหม้คนตรงหน้าด้วยความหึงหวง 

 “งั้นก็ลองมาขึ้นเตียงทิ้งทวนกับคนเลวหน่อยเป็นไง ฮะ!”