ถ้าโลกนี้มีที่ไหนเทียบเคียงกับห้องดับจิตได้ เอรียาขอโหวตให้ห้องทำงานของคุณมาร์ไค ไบรตัน คือห้องที่มีไว้ดับจิตลูกหนี้ที่กำลังสิ้นหนทาง แล้วเพราะวันนี้เธอต้องให้คำตอบกับเขาเรื่องหนทางใช้หนี้ เธอจึงต้องรีบมาที่โรงแรมก่อนเวลาทำงาน เพราะไม่อย่างนั้นอาจโดนหักเงินเพิ่ม เพราะมัวแต่เสียเวลาต่อรองกับเจ้านายจนสแกนนิ้วลงเวลาทำงานไม่ทันก็ได้
หญิงสาวเดินถือสัญญาทาสเข้าไปในห้องทำงานของเจ้านาย ก่อนจะหยุดยืนอยู่กลางห้องทำงานของเขาอย่างไม่เกรงกลัวอะไรอีกแล้ว แม้จะสบตากับเจ้าหนี้ที่นั่งมองเธออยู่บนเก้าอี้ท่านประธานตัวใหญ่เธอก็ไม่กลัว แล้วเธอไม่ต้องเรียกร้องหามารยาทอะไรจากเจ้าของห้อง เมื่อเขาไม่ได้เชิญให้เธอนั่ง เพราะเธอไม่ใช่แขก แต่เป็นแค่พนักงานพาร์ทไทม์รายวันในโรงแรมของเขา ที่ชีวิตตกหายนะเพราะดันทำไวน์หกลงไปบนเสื้อสูทราคาหลักล้านของเจ้านาย
“เพราะนี่คือชุดสูทบีสโปกของฮันส์แมน เป็นสูทที่ตัดมาเพื่อออกงานกาล่าดินเนอร์โดยเฉพาะ แล้วปกติสูทประเภทนี้เขาจะไม่ซักกัน หรือถ้าจำเป็นต้องซักจริงๆ ก็ต้องส่งกลับไปซักร้านที่ตัดสูท แต่หายนะคราวนี้คือไวน์แดงที่เธอทำหก มันราดลงบนผ้าลิมิเต็ดของดอร์เมล์ ที่มันทอมาจากขนท้องของกวางไวคูน่า ถ้าเธอได้จับจะรู้ว่ามันนุ่มมาก ละเอียดมาก อุ่นมากและแพงมาก และการกำจัดคราบไวน์ที่ซึมลงไปในเนื้อผ้าแล้ว อาจก่อให้เกิดความเสียหายกับเนื้อผ้าที่ทอมาจากขนกวางไวคูน่าได้ และผลของการคุยกันจบลงที่สูทอยู่ในถุงขยะตรงหน้าเธอ และนี่คือหายนะที่เธอต้องจ่าย"
