แบรดลีย์ ช่างเชื่อมใต้น้ำวัย 42 ปี คิดมาตลอดว่าท้องทะเลคือสถานที่ทำงานที่เขาควบคุมได้ จนกระทั่งอุบัติเหตุสุดวิสัยกระชากสายออกซิเจนของเขาให้ขาดสะบั้น ร่างกายนับร้อยกิโลกรัมจมดิ่งลงสู่ความมืดมิดของรอยแยกก้นสมุทร ทว่า แทนที่จะขาดใจตาย เขากลับตื่นขึ้นมาบนแท่นหินเย็นเยียบใน นครบาดาลสาบสูญ ที่มีอากาศหายใจ
แต่เขาไม่ได้อยู่ที่นี่คนเดียว...
ในเงามืดใต้น้ำ มีดวงตากลมโตไร้แววตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองมา ร่างกายกำยำสูงกว่าสองเมตร ผิวหนังสีเขียวอมเทาที่เคลือบไปด้วย ‘เมือกใส’ และพละกำลังมหาศาลที่สยบชายฉกรรจ์อย่างเขาได้ด้วยมือเดียว
มันคือ ซีแลนท์ อสูรกายเพชฌฆาตตัวสุดท้ายของมหานครแห่งนี้
ตอนแรก แบรดลีย์คิดว่าตัวเองคงกลายเป็นแค่อาหารมื้อดึกของสัตว์ประหลาด แต่ไอ้ยักษ์ลื่นๆ ตัวนี้กลับแปลกประหลาดกว่าที่คิด มันไม่ยอมปล่อยเขาไป มันปกป้องเขาจากอันตราย และที่บ้าที่สุดคือ... มันใช้ร่างกายที่เต็มไปด้วยสไลม์แฉะๆ เข้ามาถูไถเยียวยาบาดแผลให้เขาด้วยสัญชาตญาณความคลั่งรักแบบสัตว์ป่า
แบรดลีย์พยายามต่อต้านสัมผัสที่น่าขนลุกและอุณหภูมิที่ต่างกันสุดขั้ว แต่เมื่อพืชน้ำในโดมเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ... สัญญาณของ ‘ฤดูผสมพันธุ์’ ก็เริ่มต้นขึ้น อสูรกายที่เคยทะนุถนอมเขาอย่างดี กำลังจะเปลี่ยนร่างชายวัยกลางคนให้กลายเป็น ‘ภาชนะรองรับตัณหา’ ใต้บาดาลชั่วกัลปวสาน!
