เกิดใหม่กลายเป็นกระต่ายเลี้ยงของจอมมารโม่เหยียน

นิยายเรื่อง : เกิดใหม่กลายเป็นกระต่ายเลี้ยงของจอมมารโม่เหยียน 

นามปากกา : จางสือเถียน 

เรื่องย่อ : เขาเป็นเพียงพนักงานกินเงินเดือนธรรมดาไม่ได้มีความสามารถใดที่โดดเด่นเพราะแค่เกิดมาก็โดดเดี่ยว แฮร่! แม้จะไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันเลยสักนิดเดียวกับข้อความข้างต้นที่ยกขึ้นมาแต่เรื่องราวของเขามันเริ่มมาจากวันที่เขาฝันถึงเหตุการณ์ประหลาดที่ยากจะอธิบายและดูเหมือนว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในความฝันจะเป็นยุคสมัยโบราณที่ขัดกับยุคสมัยที่เขาอยู่ในปัจจุบัน 

เรื่องราวเกี่ยวกับความฝันประหลาดในวันนี้จบลงด้วยการปัดตกให้เป็นเพียงแค่ความฝันเพราะคิดว่าเขาคงจะดูหนังมากจนเกินไปหน่อยก่อนที่จะเร่งรีบไปทำงานเหมือนอย่างปกติในทุก ๆ วันอย่างที่มันควรจะเป็นแต่แล้วเหตุการณ์ประหลาดกลับเกิดขึ้นกับเขาในช่วงเวลาพักกลางวันที่เขาเลือกจะนอนหลับพักผ่อนที่โต๊ะทำงานแทนการลงไปทานอาหารกลางวันเฉกเช่นเดียวกันกับคนอื่น ๆ  

เมื่อเขาลืมตาตื่นขึ้นมากลับพบว่าตัวเองอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้และมุมมองการมองโลกทั้งใบของเขากลับเล็กแคบลงแถมเตี้ยลงอีกต่างหาก เขาใช้เวลาในการสำรวจร่างกายของตัวเองหลายครั้งจนแน่ใจแล้วว่าตอนนี้เขาตื่นมาและอยู่ในร่างของกระต่ายขาวตัวจิ๋วแทนที่จะตื่นนอนขึ้นมาบนโต๊ะทำงานเหมือนอย่างก่อนหน้านี้  

เขายังคงใช้ชีวิตเป็นกระต่ายขาวตัวจิ๋วไปเรื่อย ๆ เพราะคิดว่านี่คงจะเป็นความฝันตื่นหนึ่งของเขาเองเท่านั้นแต่ทำไมความฝันของเขามันช่างสมจริงเสียขนาดนี้กันละเนี่ยแถมฝันยาวนานขนาดนี้ยังไม่ยอมตื่นขึ้นและกลับไปทำงานที่เขารักอีกต่างหาก 

เหนือสิ่งอื่นใดจากตอนแรกที่เขาคิดว่าตัวเองกำลังฝันประหลาด ๆ และในความฝันคงจะมีเขาแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้นแต่ดันพบว่ามีใครบางคนอยู่ในความฝันกับเขาด้วยน่ะสิ อีกฝ่ายมีสายตมคมดุและร่างกายสูงใหญ่มาก เจ้าของสายตาคมบอกกับเขาว่าตนเองนั้นมีนามว่าโม่เหยียนและชี้มาที่เขาก่อนจะเอ่ยนามออกมาว่าเสวี่ยปิ้ง 

สงสัยความฝันประหลาดของเขาคงจะยังไม่หยุดเพียงเท่านี้แต่กำลังฝันว่าคนที่มีนามว่าโม่เหยียนเก็บเขามาเลี้ยงและตั้งนามให้เขาว่าเสวี่ยปิ้งอีกด้วยต่างหาก ช่างเป็นความฝันแปลกประหลาดที่สมจริงดีแท้ ว่าแต่ทำไมเขายังไม่ตื่นนอนออกจากความฝันนี้สักทีอีกล่ะเนี่ย... 

สายตาคมเข้มที่ตอนนี้แฝงแววความกรุ่นโกรธอยู่ในนั้นด้วยกำลังจ้องมองไปที่ผู้บุกรุกตัวจิ๋วพลางยกฝ่ามือขึ้นมา ตรงกลางมือเกิดแหล่งพลังงานเล็ก ๆ เป็นมวลพลังงานสีดำ ซึ่งแน่นอนว่าเขาคิดที่จะกำจัดผู้บุกรุกตัวจิ๋วนี่ทิ้งเสีย 

ขณะนั้นเองที่กระต่ายน้อยสีขาวตัวจิ๋วนอนพลิกตัวไปอีกฝั่งหนึ่งอย่างเชื่องช้าและสบายใจเฉิบไม่ได้รับรู้อันตรายที่กำลังกล้ำกรายเข้ามาเลยสักนิด 

เมื่อสายตาคมเห็นท่าทางเช่นนั้นก็กลับชะงักลงไป คลื่นพลังกลางฝ่ามือหนาค่อย ๆ หายไปและลดฝ่ามือลงช้า ๆ พอเห็นท่าทางที่ไม่เดือดเนื้อร้อนใจ ไม่รู้เรื่องรู้ราวเช่นนั้นแล้วกลับทำให้เปลี่ยนใจไม่อยากกำจัดผู้บุกรุกตัวจิ๋วนี้ทิ้งแล้ว มันเป็นเพียงปีศาจกระต่ายขาวที่บำเพ็ญเพียรพลังมาน้อยนิดเท่านั้น 

เจ้าของสายตาคมสามารถสัมผัสและรับรู้ได้ว่าพลังบำเพ็ญเพียรในกายของมันนั้นน้อยพอ ๆ กับอายุของมันที่ห่างจากเขามากถึงสามแสนปี... 

"เจ้าปีศาจกระต่ายงี่เง่า..." เอ่ยออกมาเช่นนั้นก่อนจะค่อย ๆ ย่อตัวลงและทำการหยิบเอาเจ้ากระต่ายตัวจิ๋วนี่ติดมือกลับไปที่จวนหลังใหญ่ของตนเองด้วย 

❤️นิยายเรื่องนี้...❤️ 

⭐️อัปเดตให้อ่านวันละ 1 ตอนทุกวัน 

☘️เมื่ออัปเดตให้อ่านครบ 14 วันหรือ 2 สัปดาห์แล้วจะทำการอัปเดตให้อ่านวันเว้นวันแทน 

🐰เมื่อเดินทางมาถึงบทที่ 20 จะเริ่มติดเหรียญอ่านล่วงหน้าจำนวน 3 เหรียญต่อ 1 ตอน (ปลดกุญแจฟรี) 

💝เมื่อนิยายอัปเดตให้อ่านจนถึงตอนจบและปลดเหรียญอ่านฟรีหมดทุกตอนแล้วจะปล่อยให้อ่านฟรีก่อนในระยะเวลาหนึ่งแล้วจึงจะติดเหรียญถาวร 

TikTok: @zhang_sitian 

‼️เมื่อลงจบแล้วจะติดเหรียญ‼️