ชื่อเรื่อง: ทะลุมิติตื่นมาร้าย... ให้ท่านอ๋องรัก

วิญญาณใหม่ในร่างนางมาร

ท่ามกลางกลิ่นธูปหอมจางๆ และความเย็นเยียบของตำหนักในยามค่ำคืน

มนสิชา ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกหนักอึ้งที่ศีรษะ ภาพสุดท้ายที่เธอจำได้คือแสงไฟจากรถบรรทุกที่พุ่งเข้าใส่รถสปอร์ตคู่ใจของเธอ แต่สิ่งที่เห็นตรงหน้ากลับไม่ใช่ห้องฉุกเฉินในโรงพยาบาล

มันคือม่านมุ้งสีแดงฉานราวกับเลือด และเครื่องเรือนไม้แกะสลักโบราณที่ดูหรูหราแต่เงียบเหงา

“พระชายา! พระชายาทรงฟื้นแล้วหรือเพคะ!” เสียงร้องอุทานด้วยความดีใจของเด็กสาวคนหนึ่งดังขึ้นข้างเตียง

‘พระชายา? ใครกัน?’ มนสิชาพยายามจะลุกขึ้น แต่ความทรงจำสายหนึ่งกลับพุ่งทะลักเข้ามาในหัวราวกับกระแสน้ำเชี่ยว

ไป๋ลี่หลิน... คือชื่อของเจ้าของร่างนี้ นางคือบุตรสาวเสนาบดีผู้เอาแต่ใจ

และเป็นพระชายาเอกของ ชินอ๋อง หรงเย่ ที่แต่งเข้ามาด้วยสมรสพระราชทาน

ทว่าความร้ายกาจขี้อิจฉา และพฤติกรรมแพศยาที่เคยถูกใส่ร้าย ทำให้ชินอ๋องรังเกียจนางจนไม่เคยย่างกรายมาที่ตำหนักนี้ตลอดหนึ่งปีเต็ม

“กระจก... ขอกระจกให้ฉัน... ไม่ใช่สิ... ให้ข้าที” มนสิชาเอ่ยเสียงแหบพร่า

เมื่อคันฉ่องทองเหลืองถูกยกมาวางตรงหน้า

มนสิชาก็ต้องลอบอุทานในใจ ใบหน้าปานล่มเมือง ดวงตาหงส์ที่ดูหยิ่งพยอง และริมฝีปากอิ่มสีชาด ถึงจะดูซีดเซียวไปบ้างแต่ก็นับว่าเป็นสาวงามล้ำเลิศ

‘สวยขนาดนี้ แต่ทำไมปล่อยให้สามีทิ้งขว้างจนต้องตรอมใจตายล่ะลี่หลิน? มนสิชาคนนี้แหละจะกู้ศักดิ์ศรีคืนให้เจ้าเอง’

ปัง!

เสียงประตูตำหนักถูกผลักออกอย่างแรง พร้อมกับร่างสูงสง่าในชุดฉลองพระองค์สีดำปักลายมังกรคาบแก้วที่ก้าวเข้ามา กลิ่นอายสังหารและไอเย็นจากตัวเขาทำให้คนรับใช้ในห้องถึงกับตัวสั่นงันงก

เขาสูงสง่า ใบหน้าคมคายราวกับสลักจากน้ำแข็ง ดวงตาคมกริบคู่แต่นั้นจ้องมองมาที่นางด้วยความเหยียดหยาม

“ไป๋ลี่หลิน... เจ้าเลิกเล่นละครฆ่าตัวตายเรียกร้องความสนใจเสียที เห็นแล้วมันน่าสะอิดสะเอียน!”

น้ำเสียงเย็นชาของ ชินอ๋อง หรงเย่ บาดลึกไปถึงกระดูก มนสิชาจ้องกลับดวงตาคู่นั้นอย่างไม่ลดละ นางไม่ได้หลบตาด้วยความกลัวเหมือนที่ไป๋ลี่หลินคนเก่าเคยทำ แต่กลับคลี่ยิ้มยั่วเย้าที่มุมปาก

“ท่านอ๋อง...” นางเรียกเขาด้วยเสียงหวานกังวานพลางขยับตัวลงจากเตียงช้าๆ จนสาบเสื้อตัวบางเลื่อนหลุดจากไหล่เนียนละเอียด

“ที่หม่อมฉันฟื้นขึ้นมา ไม่ได้เพื่อเรียกร้องความสนใจ... แต่ฟื้นขึ้นมาเพื่อทวงสิทธิ์ ‘สามี’ ของหม่อมฉันคืนต่างหากเพคะ”

ฝีเท้าของหรงเย่ชะงักลง แววตาที่เคยมีแต่ความเกลียดชังฉายแววประหลาดใจเป็นครั้งแรก เมื่อเห็นสายตาที่เปลี่ยนไปของสตรีตรงหน้า...

สายตาที่ไม่ได้มีแค่ความรักใคร่โง่งม แต่กลับมีความท้าทายและไฟราคะบางอย่างที่เขาไม่เคยเห็นจากนางมาก่อน!