กดเพิ่มลงคลังอ่านได้เลยจ้า
เพราะตั้งครรภ์เองไม่ได้ สามีเธอจึงเสนอให้เพื่อนสนิทช่วยอุ้มบุญ เพียงพราวแสงหลงดีใจพาแม่อุ้มบุญมาฝากครรภ์แต่กลับต้องมารู้กลางโรงพยาบาลว่าผู้หญิงคนนี้คือแฟนเก่าที่สามีเธอรักมากที่สุดในชีวิต
“ที่โรงพยาบาลขวัญแพ้ท้องหนักเลยว่ะแพรว ขวัญพูดเองนะว่ากินยาไม่ช่วยให้ขวัญหายสนิทร้อยเปอร์เซ็นต์”
“แล้วไงคะ หรือพี่คิมจะต้องไปช่วยลูบหลัง”
เพียงพราวแสงสุดจะทนเต็มที ทันใดนั้นเองโทรศัพท์มือถือของทินภัทรสั่นก่อนที่เสียงเรียกเข้าจะดัง ชายหนุ่มเอื้อมมือไปหยิบ ครั้นเห็นหน้าจอปรากฏชื่อคนที่โทรเข้าคือขวัญนรี เพียงพราวแสงโมโหทนไม่ไหว นี่มันสี่ทุ่มแล้วทำไมขวัญนรีต้องโทรหาทินภัทรด้วย
ไม่รอช้าเพียงพราวแสงรีบเอื้อมมือจะแย่งโทรศัพท์มากดตัดสาย แต่ทินภัทรเบี่ยงแขนหลบและกดรับอย่างรวดเร็ว
“ว่าไงขวัญ อะไรนะ! ได้รอก่อนเดี๋ยวเรารีบไป”
ทินภัทรกดวางสายและรีบร้อนมากทำให้เพียงพราวแสงโมโหมากกว่าเดิม เธอคว้าข้อมือทินภัทรด้วยความกลัวและเหนื่อย
“จะไปไหนอีกคะ หรือว่าพี่ขวัญแพ้ท้องหนักกินยาก็ไม่ช่วยต้องมีคนไปดูแลถึงบ้าน”
“ขวัญล้มหัวฟาดขอบโต๊ะ ไม่มีใครอยู่ด้วยเลยนอกจากลูกวัยห้าขวบ พอเข้าใจบ้างหรือยัง!”
ทินภัทรก่อนจะสะบัดมือส่งผลให้เพียงพราวแสงล้มลงกับพื้น หลังมือชนขอบเตียง เลือดค่อยๆ ซึมตามแผล
====================
“เมื่อกี๊เธอได้ยินที่หมอพูดแล้วใช่ไหม หมอบอกว่าขวัญจำเป็นต้องมีคนดูแลใกล้ชิด”
“ได้ยินค่ะ”
“พี่คิดว่า พี่จำเป็นต้องให้ขวัญย้ายมาอยู่บ้านเรา”
====================
ดราม่าหนัก
ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ
เรื่องราวจะยังไง อ่านกันได้เลยจ้า
