
❈─── •✦•❅•✦• ───❈

เตโช
เตชาธิปกรณ์ ธันวกุล
นักศึกษาคณะเกษตรศาตร์ ปี 2
ร้ายเงียบ ปากดี ด่าเจ็บ ขรึม (แค่กับคนที่ไม่สนิท)
ชอบถูกพลอยมันหลอกจับปิกาจู้ มันจับเล่นมาตั้งแต่เด็กเลยคิดว่าผมไม่รู้สึกอะไร
แต่จริงๆ แล้ว...
❈─── •✦•❅•✦• ───❈

พลอยนิล
นิลนารากานต์ เกรียงไกรกิจ
นักศึกษาคณะเกษตรศาตร์ ปี 2
น่ารัก ขี้เล่น ทะเล้น ทะลึ่ง (แค่กับเพื่อนที่สนิทมากๆ)
ชอบจับปิกาจู้ไอ้เตเล่นมาตั้งแต่เด็ก จนเข้ามหาลัยก็ยังชอบหลอกจับปิกาจู้มันอยู่
สปอยล์
“ในสายตามึง เห็นกูเป็นอะไรวะพลอย ถึงได้เทียวโยนกูไปให้คนนั้นที คนนี้ที เหมือนกูแม่งไม่มีความรู้สึกอะไรเลย”
หลังจากที่เงียบกันมาพักใหญ่ เสียงเข้มก็ดังขึ้นอย่างไม่พอใจ ดวงตาคมจ้องคนตรงหน้าไม่วาง
น้ำเสียงของเขาทำให้พลอยนิลชะงัก มันไม่ใช่น้ำเสียงประชดเล่นเหมือนทุกครั้ง แต่มันจริงจังจนทำให้เธอเริ่มทำตัวไม่ถูก
“ก็เป็นเพื่อนไง”
“เพื่อน?” เตโชทวนคำนั้นอีกครั้ง ก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะออกมาในลำคอ แต่ยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกหน่วงในอก “แค่นั้น?”
หญิงสาวเบือนหน้าหนี หลบสายตาเขาไปทางอื่น
“อืม”
คนตัวโตพยักหน้าช้า ๆ เหมือนเข้าใจทุกอย่างแล้วใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มตัวเองแรง ๆ คล้ายกำลังสะกดกลั้นอารมณ์
“เพื่อนเหี้ยอะไรแม่งจูบกันวะ!”
·٠•●เรื่องราวต่อจากรุ่นพ่อ-แม่●•٠·
เรื่อง เมียทาสบดินทร์
(รุ่นพ่อ-แม่ของเตโช)
•̩̩͙✩•̩̩͙*˚˚*•̩̩͙✩•̩̩͙
เรื่อง เมียทาสคณินทร์
(รุ่นพ่อ-แม่ของพลอยนิล)
•────✦❅✦────•
* Trigger Warning *
เนื่องจากความสัมพันธ์ของตัวละครในเรื่องมีความสนิทสนมกันมาก ทำให้ในบทสนทานามีทั้งคำหยาบคายและคำหยาบโลนค่อนข้างเยอะมากๆ ใครที่ซีเรียสเรื่องนี้ต้องขออภัยด้วยนะคะ หรือถ้าหากใครไม่ชอบจริงๆ สามารถกดผ่านไปเรื่องอื่นก่อนได้น๊า
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติที่เกิดจากจิตนาการของไรท์เอง ทั้งตัวละคร เหตุการณ์ และสถานที่เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นเท่านั้น ไม่ได้กล่าวถึง พาดพิง หรืออ้างอิงมาจากชีวิตของผู้ใดทั้งสิ้น และเนื่องจากมีคำหยาบคาย เนื้อหาบางตอนมีความรุนแรง รวมไปถึงฉากติดเรท 18+ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
"กรุณาคอมเม้นท์อย่างสุภาพ" เพื่อเป็นการไม่ปั่นทอนกำลังใจในการทำงานของนักเขียน
Explicit (มีการบรรยายถึงฉากร่วมเพศ ความรุนแรงอย่างชัดเจน)
Violence (มีการใช้ความรุนแรง) , มีการใช้ Dirty talk (คำพูดหยาบโลนในเรื่องเพศ)
