ม่านมายา ซ่อนเสน่หา

ในคืนที่รันตาได้รับรางวัล "นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม" เธออยู่ในชุดเดรสผ้าไหมสีดำเรียบหรูแต่แฝงความเซ็กซี่ คีรินทร์พาเธอขึ้นรถลีมูซีนส่วนตัวหลังจบงาน ภายในรถเต็มไปด้วยกลิ่นน้ำหอมเย็นๆ ของเขาและความกดดันที่ชวนให้อึดอัด

รันตาพยายามจะขยับตัวหนีไปที่มุมรถ แต่คีรินทร์คว้าข้อมือเธอไว้เบาๆ แต่แน่นหนา เขาจ้องมองใบหน้าที่แต่งแต้มอย่างสวยงามของเธอ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูเย้ายวนและอันตรายในเวลาเดียวกัน

"คืนนี้... ไม่ต้องแสดงเป็นคนรักที่แสนดีต่อหน้าสื่อแล้วนะ รันตา"

เขากระตุกเนคไทออกแล้วขยับเข้าไปใกล้จนเธอได้กลิ่นของแอลกอฮอล์ราคาแพงจากลมหายใจของเขา "บอกฉันหน่อยสิ ว่าภายใต้ใบหน้าที่จองหองของเธอเนี่ย... จริงๆ แล้วเธอต้องการอะไรจากฉันกันแน่? ความเมตตา... หรือว่าสัมผัสที่เธอชอบแกล้งทำเป็นรังเกียจน่ะ?"

เรนนี่เชิดหน้าขึ้น แม้หัวใจจะเต้นรัวด้วยความสั่นไหว "ฉันต้องการอิสระค่ะ จีรัน... และถ้าต้องแลกด้วยการเป็น 'ของเล่น' ของคุณ เพื่อให้ได้มันมา ฉันก็ยอม"