ความสัมพันธ์แบบเพื่อนสนิทที่มีมากกว่าสิบปีทำให้เขาไม่กล้าบอกความรู้สึกที่แท้จริงออกไป…เพราะคนนั้นต่างพร่ำบอกว่าเขาคือเพื่อนที่รักมากที่สุด ทว่าเพื่อนสนิทอย่างเขาดันคิดไม่ซื่อ ทั้งที่ตั้งใจว่าจะอยู่เคียงข้างเพื่อนคนนี้ตลอดไป…ไม่ว่าสถานะไหนก็ตามแต่เมื่อเพื่อนคนนั้นเดินมาบอกว่าจะแต่งงาน หัวใจของคนคิดไม่ซื่อจึงต้องแตกสลาย…และคงต้องยินดีกับเพื่อนด้วยใจจริงใช่ไหม
✧✦✧✦✧✦
“ภู เมื่อคืนนี้ กรเขาขอกูแต่งงานแหละมึง”
ศรันย์เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงดีใจ ท่าทางเต็มไปด้วยความตื่นเต้นจนภูริทัตจะฝืนยิ้มตามออกมา เพราะไม่อยากให้เพื่อนจับสังเกตได้ว่าตอนนี้หัวใจของเขาแทบจะแหลกสลายไม่เหลือชิ้นดีแล้วด้วยซ้ำ
“กูถือเคล็ดไม่บอกเพื่อนแล้วรักจะรุ่งยาว สรุปแม่งรุ่งจริง ได้แต่งงานด้วยว่ะมึง!”
เขาจำได้ดีว่าคนที่ชื่อกรเป็นใครมาจากไหน เป็นคนที่เข้ามาขายขนมจีบให้ศรันย์เมื่อปีที่แล้ว เวลามันผ่านมานานและศรันย์ก็ไม่ได้พามาเปิดตัว จนเขาคิดไปเองว่าคงไม่ได้คบหากัน และศรันย์ก็คงไม่ได้มีใครในชีวิตถึงได้ตัดสินใจจะบอกความรู้สึกของตัวเอง ไม่คิดมาก่อน…ไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าศรันย์จะถูกของแต่งงานแบบนี้
“มึงโอเคไหมเนี่ย ไม่ดีใจกับกูเหรอ?”
ศรันย์ขมวดคิ้วถามเมื่อเห็นเพื่อนเงียบไปนาน
“ค…แค่ตกใจ กูแค่ตกใจเฉย ๆ แต่ยังไงด็ยินดีด้วย ยินดีด้วยจริง ๆ”
✧✦✧✦✧✦
นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายชายรักชาย
เนื้อหาบางส่วนอาจมีกล่าวถึงสถานที่จริง ทุกตัวละครและทุกการกระทำของตัวละครแต่เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น เนื้อหาบางส่วนอาจไม่สมจริงไปบ้าง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ขอบคุณค่ะ
เรื่องนี้เป็นพระเอกธงเขียว ธงที่พระเอกปักมีแค่เพื่อนสนิทอย่างนายเอกเท่านั้น เนื้อเรื่องอ่านสบายเบาสมอง แต่ก็มียุบยิบหัวใจบ้าง ตามประสาคนแอบรักเพื่อนสนิทค่ะ >< ฝากเป็นกำลังพี่ภูกับศรันย์ด้วยนะคะ
กดใจ+คอมเมนท์เพื่อให้กำลังใจไรท์ด้วยนะคะ 💞
Guest
