สายลมเย็นของเดือนพฤศจิกายนพัดผ่านสนามหญ้าหน้าอาคารเรียน ใบหูกวางสีน้ำตาลแดงปลิวร่วงลงมาช้าๆ ตามแรงลม เสียงนักเรียนที่กำลังเดินกลับบ้านดังแว่วมาจากไกลๆ
ใต้ต้นหูกวางต้นใหญ่ข้างสนามบาส เด็กสาวคนหนึ่งกำลังนั่งวาดรูปลงในสมุดสเกตช์เล่มเก่า
ปลายดินสอของเธอเคลื่อนไหวช้าๆ บนหน้ากระดาษ
“วันนี้ก็ยังมานั่งตรงนี้อีกเหรอ”
เสียงผู้ชายดังขึ้นเหนือศีรษะ
น้ำฝนเงยหน้าขึ้น ก่อนจะพบกับเด็กหนุ่มในชุดนักเรียนที่กำลังยืนถือกระเป๋าเป้สีดำอยู่ตรงหน้า
“ภัทร?”
เด็กหนุ่มยิ้มบางๆ ก่อนจะนั่งลงข้างเธอ
“ขอนั่งด้วยได้ไหม”
น้ำฝนพยักหน้าเบาๆ
เธอไม่รู้เลยว่า วันธรรมดาในตอนเย็นวันนั้น จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความทรงจำที่ไม่มีวันลืม
