สวาทสีนิล

ตีสองสี่สิบเจ็ดนาที... ณ ผับที่มีนักเที่ยวมากมาย... 

กูชื่อ ทิว 

จิ้งจอกดำอายุ 1,023 ปี คำสาปส้นตีนที่ติดตัวมาคือ ต้องกลืนรสสวาทมนุษย์ถึงจะมีชีวิตต่อ 

เซ็กส์หนึ่งครั้ง อยู่ได้เจ็ดวัน ถ้าอด...ก็ชิปหายสิ 

พันปีมานี้กูเลยสิงอยู่ตามผับ เลือกคนเมา คนเหงา คนอยากเอา ลากขึ้นเตียง สูบจนหมด แล้วทิ้ง 

ไม่จำหน้า ไม่จำชื่อ เพราะทุกคนคือ อาหาร 

จนคืนนี้... 

หลังจบเกมกับเหยื่อคนที่ 3,999 ในห้องน้ำผับ กูที่อิ่มท้องแต่ใจกลับว่างเปล่า เดินหลงเข้าไปในซอยที่ไม่คุ้นเคย กลางดึกคืนนั้นกูกลับได้กลิ่นประหลาด กลิ่นกาแฟคั่วหอมอุ่น ที่ทำให้จิ้งจอกพันปีแบบกูชะงัก 

กลิ่นนั้นพาเขาไปเจอ ‘BLACK CROWN COFFEE’ ร้านกาแฟเปิด 24 ชม. และเจ้าของร้านตัวเล็กผิวขาวจัด ผมดำ ขนตายาวเป็นแพ  

ชื่อ คีรี บาริสต้าหน้าดุ ปากหมา ที่ชงกาแฟอร่อยจนกูต้องที่นั่งจิบอยู่แทบจะกลืนกินทั้งคนชง 

กูขอเบอร์เขาแล้ว แต่มันปฏิเสธกูไม่ใยดี แถมเวทสะกดจิตที่เคยใช้ได้ผลกับมนุษย์ทุกคน กลับใช้กับมันไม่ได้ผลเลยสักนิด 

ครั้งแรกในรอบพันปีที่เหยื่อไม่หลงกล มันทำให้จิ้งจอกแบบกูยิ่งสนใจมัน 

อาหารแบบมัน...ถ้าได้กิน รสชาติคงดีกว่าคน 3,999 คนที่ผ่านมาทั้งหมดรวมกัน 

มันทำให้กูอยากมาเฝ้าเคาน์เตอร์กาแฟทุกคืนเพื่อรอการกลืนกินทั้งตัวมัน 

'' พวกมึงช่วยมาเอาใจ ช่วยกูที ว่ากูจะได้แดกมันตอนไหน และมันจะอร่อยจนกูต้องครางชื่อมันทั้งคืนมั้ย? กูละตื่นเต้นจริงๆกับอาหารจานใหม่ของกู''  

ภาพจาก nutcharin