การช่วยชีวิตเศรษฐีนีสูงวัยในวันนั้น กลับกลายเป็นตราบาปที่ผูกมัด 'ปลิตา' ไว้ในฐานะ ‘ภรรยาที่สามีเกลียดชัง’
'วาธิน' แต่งงานกับเธอเพราะหน้าที่
แต่หมอบกราบแทบเท้าคนรักเก่าด้วยความภักดี
ทุกสายตาที่เขามองมามีแต่ความเย็นชา ทุกคำพูดมีแต่ความเหยียดหยัน
เธอไม่ได้อยากได้ตำแหน่งนี้ ไม่ได้อยากพรากคนรักของใคร
แต่อิสรภาพของเธอถูกขังไว้ใน ‘กรงวิวาห์’ ของสามีไร้ใจ ที่ต่อให้เธอแหลกสลายไปต่อหน้า เขาก็ไม่มีวันหันมาคว้าไว้
โปรย...
กลิ่นเหล้าชั้นดีคละคลุ้งไปทั่วห้องนอนที่เงียบสงัด
วาธินจ้องมองใบหน้าหวานของภรรยาที่เขาเกลียดชังด้วยสายตาพร่าเบลอ
ความเมามายปลุกปั่นความดิบเถื่อนในใจจนควบคุมไม่อยู่
เขาบดเบียดริมฝีปากลงมาอย่างรุนแรง ตะโบมจูบอย่างไร้ความปรานีเพื่อประชดประชันโชคชะตา
มันไม่ใช่จูบที่หวานซึ้ง แต่เป็นจูบที่เต็มไปด้วยรสขมของหยาดน้ำตาและความเกลียดชัง
“อื้อ... คุณวา ปล่อย...” ปลิตาประท้วงในลำคอ
รสแอลกอฮอล์ที่ได้รับผ่านสัมผัสจาบจ้วงทำให้สมองเธอมึนงงจนแทบไร้แรงต้านทาน
เธอรู้ดีว่าในใจของเขาไม่มีเธออยู่เลย
แต่ในค่ำคืนที่สติหลุดลอยนี้
เธอกลับปล่อยให้กรงขังของเขาพันธนาการเธอไว้ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม
