“อึก....”
สวบ!!!
เลือดสีแดงฉานไหลออกมาจากมุมปากของเผยเฉิงอวี้ ก่อนที่เขาจะได้เห็นว่าคนที่ลงมือเป็นใครที่เขารู้จักเป็นอย่างดี
“อึก... อี้เซวียน เจ้า...”
“มีดเล่มนี้... ข้าขอสนองให้กับชีวิตที่รุ่งโรจน์ของเจ้าและสามี... ฮึ รู้สึกอย่างไรบ้างหรือ... ชื่นฉ่ำกับความสุขมากใช่หรือเปล่า...”
“อึก... เจ้า... ทำไม...”
“ทั้งๆ ที่ข้าต้องทนกับความทุกข์ระทมจนอยากตาย แต่ว่าเจ้ากลับกำลังมีความสุขจนน่าอิจฉา...ทำไมกัน... ทำไมข้าที่แต่งงานกับคนที่ตั้งใจเลือกแล้ว ถึงแพ้ให้กับคนอย่างเจ้าได้... ทำไม... ทำไม...”
“อึก... อึก...”
“ทั้งๆ ที่ข้าเกิดในครอบครัวสายหลัก แต่ทำไมข้าถึงสู้คนที่เกิดในครอบครัวสายรองอย่างเจ้าไม่ได้สักอย่าง! ทำไมกัน!”
“....”
“ตายซะเถิดนะเฉิงอวี้ อย่ามีชีวิตอยู่ต่อไปเลย เพราะทุกลมหายใจของเจ้ามันยิ่งตอกย้ำว่าข้าแพ้... แพ้ให้กับคนต้อยต่ำอย่างเจ้า”
พึ่บ!
ตู้ม!!!
*****
Guest
