โปรย...
ว่าง่ายๆ เลย เรื่องมันก็เริ่มเหมือนนิยายทะลุมิติเบสิกทั่วไป ผมจะไม่อธิบายอะไรให้มากความเรื่องมันก็คือการที่ผม พนักงานออฟฟิศธรรมดา ตายจากโลกเก่าแล้วก็มาอยู่ในร่างตัวละครในนิยายที่เคยอ่านนั่นแหละ
แน่นอน ร่างที่มาสิงไม่ใช่พระเอก ไม่ใช่พระรอง ไม่ใช่ตัวร้ายหรือนายเอก มันคือร่างตัวประกอบคู่นอนของตัวร้ายคนหนึ่งที่บทหายภายในสามสี่บรรทัดหลังแนะนำตัว
แล้วไอ้ตัวร้ายที่ผมคิดว่ามันจะเลวโฉดชั่วมันดันเหมือนหมาไซบีเรียฮัสกี้ที่หน้าดุแต่ติ๊งต็องไม่มีใครเกิน
เซ็กส์กันครั้งที่2หลังมีคืนแรก (ร่างเดิมโดนไปละน็อท)
"คือว่า การจะมีความสุขทั้งสองฝ่าย มันต้องเริ่มจากความพร้อมของคู่นอนนะ" อย่าให้ต้องสอน!
"หนวกหู! สัญญาก็เซ็นแล้ว เงินก็จ่ายแล้ว จะมาบ่ายเบี่ยงไม่ให้เอาเหรอ! คิดว่าฉันจะ…"
"ไม่ใช่ไม่ให้เอา แต่ว่า..."
"งั้นก็หันหลังไปแล้วแหกรูซะ!"
"โว้ย! ไอ้บ้านี่! เงียบ! ฟังก่อน! นายเองก็เจ็บไม่ใช่หรือไงถ้าอยากจะเอาให้น้ำแตกดีๆ ก็ฟังฉันพูดซะ!" ด้วยความโมโห เขาจึงเผลอตวาดออกไปอย่างเคยชิน
พอรู้สึกตัวอีกที เขาก็รู้สึกผิดทีหลังว่าบุ่มบ่ามไป
ไอ้บ้านี่มันจะตบกูปะวะ
"ได้ ฟังก็ฟัง สรุปจะเอายังไง"
"..." ฮะ? ฟังด้วยแฮะ
แนะนำกับครอบครัว
"เบาๆ หน่อยนี่ต่อหน้าพ่อแม่ฉันนะ ฉันเสี่ยเลี้ยงนายนะ เอาดีๆ"
"แต่นี่เมีย"
"ครับเมีย" หงอย
"..." ตอนแรกกะพูดเล่นๆ แต่มันหงอยจริง ทำไมรู้สึกดีแปลกๆ กันนะ
บริหารงานกับตัวร้าย
"นาย ใช้เงินเปลืองเกินไปแล้ว ทุกวันนี่ทำงานบ้างไหมเนี่ย"
เงินที่ใช้ทุกวันนี้เป็นงานพ่อแม่น่ะ"
"..." ไอ้เชี่ย อะไรนะ งั้นเงินที่ได้รับมาทุกวันนี่ก็เป็นเงินจากน้ำพักน้ำแรงพ่อแม่มันเหรอ!?
ไอ้สัดเอ้ย..รู้สึกบาปชะมัด เหมือนหลอกเด็กให้หลอกเงินพ่อเงินแม่มันมาให้
ในฐานะเมีย (ชั่วคราว) ของมัน เขารับไม่ได้!
"นี่มีงานให้ทำไหม งานในแก๊งนายสักตำแหน่งก็ได้" บัญชงบัญชีเขาก็ทำได้ ขอแค่ได้ทำงานให้เงินมันงอกเงยออกจากงานของตัวมันเองสักหน่อยเขาก็ไม่เสียศักดิ์ศรีแล้ว
และก็ไม่ได้ชื่อว่าหลอกเด็กเอาตังพ่อตังแม่มาให้ด้วย!
แม่งมีผัวเหมือนมีลูก แล้วกูไปหลงอะไรมันเนี่ย เห้อ
คชา be like
Guest
