“ คิดจะทำอะไร!”
“ คะ?”
“ ที่ไปกองวันนี้คิดจะทำอะไรกันแน่ จู่ๆก็อยากมีตัวตนงั้นเหรอ ฉันเคยบอกแล้วใช่ไหมว่าเธอไม่มีสิทธิ์ สิทธิ์เธอมันมีแค่ในห้องนี้เท่านั้น”
ร่างเล็กที่พึ่งเดินเข้ามาในห้องนอนถูกรั้งเข้าไปประชิดกับร่างใหญ่ที่ทรงพลัง เขามองเธอด้วยดวงตาดำขลับ ไอความขุนเคืองและโกรธจัดลอยคลุ้งอยู่ทั่วร่างกายของเขา
ณิชาไม่รู้ว่าเธอทำอะไรผิด ที่เขาพูดว่าอยากมีตัวตนนั้นเธอไม่เคยคิดเลยสักนิด เธอรู้ตัวดีว่าเธอเป็นใคร และเป็นอะไรกับเขา
“ น้องไม่เคยคิดแบบนั้น แล้วที่ไปกองวันนี้พี่นนท์ก็เห็นว่าน้องไปทำงานไม่ใช่เหรอคะ แล้วพี่จะมาโกรธน้องทำไม?”
“ ทำงานเหรอ เชื่อก็บ้าแล้ว”
เขาบีบข้อมือเล็กแรงขึ้นเมื่อเธอพยายามอธิบาย และยิ่งเธอขัดขืนเพราะรู้สึกเจ็บเขาก็ดูเหมือนจะโกรธมากกว่าเดิม
เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้วณิชารับงานไปช่วยหยิบจับเล็กน้อยในกองถ่าย ก็พวกงานจิปาถะนั่นแหละ ใครใช้อะไรก็ทำ เธอรับงานนี้เพราะอยู่เฉยๆก็เบื่อ แถมไปทำงานก็ได้เงินด้วย จะใช้แต่เงินที่เขาให้มันก็ยังไงอยู่
ก่อนนั้น ก่อนที่ณิชาจะรู้จักพี่พระเอกคนนี้เธอก็เคยทำงานนี้มาก่อน และไม่ใช่แค่งานนี้เท่านั้น ณิชารับงานทุกอย่าง รับแม้กระทั้งงานที่ทำให้ได้มาเจอกับเขา
ก่อนนั้นก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร แต่ทำไมวันนี้ถึงเป็นล่ะ เธอผิดอะไร ผิดตรงไหนที่แค่ไปทำงาน ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย
“ น้องเจ็บ!”
ณิชาตะเบงเสียงบอกคนที่กำข้อมือเธอแรงขึ้นเรื่อยๆ เขาจ้องเธอเขม็งก่อนที่จะใช้หางตามองมือเล็กที่ตนกำแน่นอยู่ เมื่อเห็นว่ามันเหลืองซีดเขาจึงรีบปล่อยออกทันที
แต่แทนที่จะขอโทษหรือให้เหตุผลที่ดีกว่านี้ว่าเธอทำผิดอะไร เขากลับเงียบแล้วเปลี่ยนมาโอบเอวบางแน่นขึ้นอีก
“ ถ้าอารมณ์ไม่ดีก็อย่ามาลงที่น้อง มันไม่ได้อยู่ในข้อตกลง และน้องก็ไม่ได้ทำอะไรผิด!”
“ นี้จะไม่ยอมรับผิดใช่ไหมห๊ะ!”
“ น้องไม่ผิด ไม่ผิด ไม่ผิด อื้อ!”
ริมฝีบางแดงระเรื่อถูกคนขี้โมโหลุกล้ำอย่างเอาแต่ใจ เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ปกติที่เขามาเขาไม่เคยเป็นแบบนี้เลย ไม่รู้วันนี้เกิดอะไรขึ้น
จูบวันนี้รุนแรงกว่าทุกครั้ง กลิ่นอายความไม่พอใจมันลองคลุ้งอยู่รอบตัวเขา ไม่เพียงแต่รสจูบจะไม่หวาน ซ้ำมันยังขมปี๋จนอยากจะคายออก
“ เดี๋ยวนี้เถียงเก่งแล้วสินะ”
“ อย่าฉีก!”
แคว๊ก!!
เสื้อสีชมพูแขนตุ๊กตาสุดน่ารักที่เธอพึ่งไปซื้อมาวันนี้ถูกเขาฉีกขาดคามือ ถึงแม้มันจะไม่ใช่ตัวแรกที่เขาทำขาดแต่ตัวนี้พึ่งซื้อนะ ยังไม่ได้ซักเลยด้วยซ้ำ
แขนแข็งแรงยกร่างเล็กขึ้นนั่งบนตู้เก็บรองเท้า ก้าวเข้ามาประชิดกลางหว่างขาแล้วพ่นลมหายใจยาวเหยียด ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปซุกที่อกอวบอิ่ม
“ อือ~ เบา เบาหน่อยสิคะ”
ไม่ทันได้ต่อว่าเขา ณิชาก็เผลอครางต่ำออกมาก่อน แม้จะดูน่าอายที่ยอมเขาง่ายๆ แต่ก็ง่ายนั่นแหละ ยอมรับ
ลิ้นสากกวาดต้อนเต้าอวบอัดมูมมาม ปากหยักเม้มเข้าหากันเบาๆแล้วดึงซิลิโคนแผ่นเล็กนั้นออกอย่างชำนาญ แต่แทนที่เขาจะดูดดันมันเหมือนทุกครั้งเขากลับกัดที่ปลายยอดถันสีสวยเหมือนจะบอกเธอว่านี่คือการลงโทษ
เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการลงโทษเท่านั้น
“ อย่าทำหน้าแบบนั้น ยิ้มเหมือนตอนที่เธออยู่กองสิ ยิ้ม!”
ตากลมเหลือบมองสิ่งที่เขาทำแล้วอดไม่ได้ที่จะเหลือบขึ้นบนสุดด้วยความรำคาญและสงสัย แต่เพียงชั่วครู่เขากลับมองเห็นว่าเธอทำแบบนั้นลงไป น้ำเสียงที่พูดออกมาจึงเต็มไปด้วยความขุนเคืองและเสียดสี
“ พี่เป็นโรคจิตรึป่าวเนี้ย!”
“ เออ!”
“ อือ~”
ร่างเล็กถูกอุ้มไปวางที่เตียงนุ่ม ที่ๆเธอถูกเชือดเกือบทุกคืน เพียงแต่วันนี้พึ่งหัวค่ำ เขาไม่ได้มาดึกๆเหมือนทุกครั้ง อย่าบอกนะว่าจะทำถึงเช้าอีก
ณิชาไม่ได้ยิ้มเหมือนคนบ้าอย่างที่เขาบอก แต่ปล่อยตัวเองให้ล่องลอยไปกับบทรักเร่าร้อนที่เขามอบให้ แล้วใช่ จังหวะที่ถูกใจและถึงใจสุดๆทั้งใบหน้าและปากมันก็จะยิ้มเองโดยอัตโนมัตินั่นแหละน่า
“ อือ~”
ร่างบางที่อยู่ล่างอย่างผู้มีความผิดครางต่ำบ้างสูงบ้างตามแรงรักของคนด้านบน มือเล็กถูกตรึงไว้เหนือศีรษะโดยมีเสื้อยืดสีเทาของเขาพันธนาการมันไว้ราวกับนักโทษ
และแทนที่เธอจะโกรธที่เขาทำแบบนี้แต่เธอกลับรู้สึกตื่นเต้นมากกว่าเดิม สุขจนลืมว่าเขากำลังทำโทษเธออยู่
Rrrrr ~
.
Rrrrr ~
ในขณะที่กำลังเริงรักกันอยู่ โทรศัพท์มือถือของอีกฝ่ายก็ดังถึงสองครั้งแล้ว ตัวเธอเองไม่รู้ว่าเป็นใครที่โทรมา และไม่มีสิทธิ์ไปอยากรู้อยากเห็นเรื่องของเขาด้วย แต่คนเรามันจะมีอะไรด่วนนักหนาถึงได้โทรสองสายสามสายแบบนี้ ญาติตายรึไง ไม่เห็นเหรอคนกำลัง…
“ สัส!”
เขาที่กำลังมีความสุขกับการออกกำลังจู่ๆก็หยุดมันแล้วสถบคำนั้นออกมา
มือหนาเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่หัวเตียงมาดูแล้วกดรับสายทันที
ณิชามองร่างใหญ่ที่อยู่บนร่างตนแล้วเงียบเหมือนทุกครั้ง เพียงแต่สงสัยว่าทำไมครั้งนี้เขาถึงไม่ดึงไอ้นั้นของเขาออก ใจคอคิดจะคามันไว้แบบนี้จริงๆจนคุยธุระเสร็จเลยเหรอ
“ ครับน้องเจสชี่ อ๋อ พี่ออกกำลังกายอยู่ครับ ว่าไง มีอะไรให้พี่ช่วยเหรอครับ?”
สำเนียงอบอุ่นแสนดีของเขาทำผู้หญิงอยากตายคาอกเขามานักต่อนัก ปลายสายนี่ก็คงจะเหมือนกัน คงอยากจะขึ้นเตียงกับเขาสักครั้งล่ะสิ หรือไม่ก็อาจจะรักจริง นี่ก็ไม่แน่
“ อ่อ ครับ อื้ม~ ครับพี่ฟังอยู่ อื้ม~”
และสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อไอ้คนที่บอกสาวสวยในสายว่าออกกำลังกายดันขยับเอวสอบต่อไป ไม่ให้เกียรตินางเลยสักนิด จริงอยู่ที่เสียงเหนื่อยหอบของเขามันเหมือนคนกำลังวิ่งเหนื่อยๆ แต่ฟังแค่เสียง คนเราก็คิดไปได้ต่างๆนาๆ ไม่ใช่เหรอ
คนทางนั้นคงจะกำลังฟินไม่ต่างจากคนใต้ร่างทางนี้เป็นแน่
ณิชายกสองมือขึ้นมาอุดปากตัวเองเอาไว้ไม่ให้เสียงใดๆเล็ดลอด แม้ร่างกายมันจะรู้สึกดีแต่จิตใต้สำนึกก็รู้จักผิดชอบชั่วดีอยู่ ต่อให้ปลายสายจะไม่ใช่อะไรกับเขา แต่มันก็ไม่ควรเกิดขึ้นกับใครทั้งนั้น
ณิชาพยายามหยุดการกระทำของเขาและพาตัวเองออกมา ทว่า ร่างใหญ่นั้นกลับไม่ยอมง่ายๆ เขาวางมือถือไว้ข้างหมอนแล้วจับเธอกดลงจมเตียง สอดเจ้าสิ่งนั้นกลับเข้าที่เดิมแล้วเร่งเอวสอบถี่รัว
“ อ่ะ อื้อ!”
“ หึ!”
ทันทีที่เธอเผลอเปร่งเสียงน่าอายนั้นออกไป ปลายสายก็ตัดไปในทันที จะบอกว่าไม่ได้ยินก็ไม่ใช่ ไม่ได้ยินสิแปลก ก็มันอยู่ข้างหัวเธอแบบนี้
เธอพยายามอดกลั้นแต็มที่แล้ว แต่เขา!
“ เจ็บนะ อื้อ!”
“ อ่าส์ อ้าวนางเอกพี่วางสายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่ฟังให้จบล่ะ ใกล้จะเสร็จแล้วนะ”
เอวสอบเร่งจังหวะแรงและเร็วขึ้นเมื่อเขาพูดจบ ปากหยักยิ้มด้วยความพอใจ เขาทั้งหน้าหมั่นใส้และชั่วช้าหาใครเปรียบไม่ได้เลยจริงๆ
ทั้งผู้จัด ผู้จัดการดาราไปหาขุดมาจากหลุมไหน ถึงเอาไอ้ตัว.จ.ร..นี้มาทำพระเอกได้ ตาบอดกันรึไง๊!!
เช้าวันต่อมา
เธอตื่นมาในอ้อมกอดของพี่พระเอกเหมือนทุกเช้า และความว่างเปล่าของร่างกายที่คุ้นเคย
ร่างเล็กขยับเล็กน้อยแต่ก็ยังอยู่ในอกอุ่นของเขา ผู้ชายคนนี้ดีชั่วเธอเห็นแทบจะหมดแล้ว โดยเฉพาะเรื่องบนเตียง แม้จะบอกว่าเมื่อคืนมันจะดูเหมือนการลงโทษที่เธอดันไปทำงานในกองถ่ายที่เขาเป็นพระเอกอยู่ แต่มันก็ไม่หนักเท่าครั้งแรกๆที่เธอร่วมเตียงกับเขา
‘ไอ้ที่ว่าคลานลงจากเตียงน่ะ นึกภาพออกไหม'
แต่หากพูดถึงเรื่องที่เขาโกรธ นี่กลับเป็นครั้งแรกเลย ข้อตกลงในสัญญาทาสไม่ได้ระบุว่าเธอห้ามไปทำงานที่เดียวกับเขา ห้ามเพียงว่าอย่าไปวุ่นวายกับชีวิตและงานของเขาเด็กขาด ซึ่งเธอก็ไม่ได้ยุ่งเลยสักนิด
เมื่อวานไปทำงานก็แทบจะไม่ได้เดินไปใกล้เขาเลยด้วยซ้ำ อีกอย่างเธอก็ไม่ได้ไปประกาศปาวๆว่าเธอเป็นตุ๊กตาหัวเตียงให้เขามาหนึ่งปีแล้วนี่น่า แล้วเธอผิดอะไร
อีกทั้งเรื่องที่เขาทำแบบนั้นกับพี่สาวนางเอกนั่นด้วย มาคิดย้อนดูดีๆ เขาตั้งใจให้เธอครางให้ผู้หญิงคนนั้นฟัง ตั้งใจให้คนทางนั้นรู้ว่าเขากำลังนอนกับผู้หญิงคนอื่นอยู่ แม้มันจะดูชั่วไปมาก แต่ก็ตัดผู้หญิงคนนั้นขาดในทีเดียว
นี่แหละชะตากรรมของผู้หญิงที่มาชอบเขา พี่พระเอกผู้แสนดีอบอุ่น พี่พระเอกที่เป็นเพียงตัวละครตัวหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นมา
Guest
