๐ เอเรียส นัวร์ : เสือดำ บุรุษผู้อบอุ่นที่สุดในสามโลก นิยามของคำว่า "เป็นให้เธอได้ทุกอย่างแล้วจริงๆ"
๐ คาอิล กริมวิง : พญาอินทรี หนุ่มสายอ้อนตัวแซบ แฝงความขี้หึงและเอาแต่ใจเล็ก ๆ พอให้หัวใจกระชุ่มกระชวย
๐ นอร์เชด ไวท์เฟนริว : หมาป่าหิมะนิสัยเย็นชากับคนทั้งโลก ทว่าอ่อนโยนและยอมสยบให้เธอเพียงผู้เดียว (สปอยล์นิดๆ: ในอนาคตจะมีการตื่นรู้ของสายเลือดโบราณ เป็นทั้งหมาป่าหิมะและหมาป่าอัคคี ไรท์กำลังคิดตรงนี้อยู่ว่าจะเสริมดีไหม)
๐ วาเซียร์ เดรค-วาร์ (คนน้อง) : เผ่างูดำทมิฬ (กำลังรอคอยบทบาทขยี้ใจ)
๐ เซฟิรอส เดรค-วาร์ (คนพี่) : เผ่างูขาวพิสุทธิ์ (กำลังรอคอยบทบาทขยี้ใจ)
๐ อาเคียร์ เนรีส : เผ่าเงือกหนุ่มผู้ลึกลับ (กำลังรอคอยบทบาทขยี้ใจ)
ร่างบางนอนเหม่อลอยสายตาเหม่อมองเพดานห้องอย่างใช้ความคิด โดยไม่ทันล่วงรู้เลยว่าในยามนี้... เรือนร่างกำยำสูงใหญ่ของราชาโลกมืดได้ขยับเข้ามายืนค้ำร่างของเธออยู่ข้างเตียงกว้าง แววตาคู่คมหลุบมองหญิงสาวที่นอนดวงตาเหม่อลอยด้วยความงุนงง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันมุ่นอย่างจับสังเกต
"อ๊ะ...!"
ไอรินสะดุ้งสุดตัวพลันดึงจิตสติออกจากระบบทันที ยามเมื่อสายตาหันมาปะทะเข้ากับร่างสูงโปร่งตระหง่านที่ยืนค้ำหัวเธออยู่เบื้องหน้าในระยะประชิด วาเซียร์เพิ่งจะจัดการชำระล้างร่างกายเสร็จสรรพ เรือนผมสีดำสนิทที่ยังคงเปียกชื้นส่งผลให้หยาดน้ำอุ่นค้างสายค่อย ๆ ไหลรินหยดออกจากไรผม ผ่านลาดไหล่หนา ลากผ่านแผงอกกำยำหนั่นแน่น และซิกแพกที่เรียงตัวสวยงามเป็นลอนคลื่นถึงแปดก้อนดุดัน
ภาพความเซ็กซี่ดาเมจรุนแรงระดับทำลายล้างตรงหน้า ส่งผลให้คนแพ้คนหล่อเข้าขั้นวิกฤตอย่างไอรินถึงกับตาค้าง ผิวแก้มร้อนผ่าวจนแทบระเบิด หญิงสาวเผลอกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อกใหญ่ทันควันด้วยความขัดใจในความสมบูรณ์แบบของร่างกายตรงหน้า
ไอรินรีบเบือนสายตาหลบแผงอกล่ำบึ้กนั้นด้วยความเลิ่กลั่ก ทว่ามือหนาของวาเซียร์กลับเอื้อมมาจับไหล่มนรั้งร่างบางให้เอี้ยวตัวหันกลับมาเผชิญหน้ากันดื้อ ๆ
"คืนนี้... คุณยังอยากจะดูหางของผมอีกหรือเปล่า" กระแสเสียงทุ้มต่ำเอ่ยเย้าแหย่แผ่วเบา
ตัววาเซียร์เองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเหตุใดตนเองถึงได้กลายเป็นคนช่างเย้าเช่นนี้ รู้เพียงแค่ว่าส่วนลึกในใจยามนี้... เขากำลังปรารถนาและโหยหาการเอาใจใส่จากสตรีตรงหน้าเหลือเกิน
ไอรินใบหน้าแดงก่ำร้อนผ่าว เธอไม่คาดคิดเลยว่าราชาโลกมืดผู้แสนหยิ่งยโสจะกล้าเอ่ยปากทวงถามเรื่องชวนขัดเขินแบบนี้ขึ้นมาดื้อ ๆ "เอ่อ... คือว่า... แต่คุณไม่ชอบให้จับไม่ใช่หรือคะ" หญิงสาวอ้อมแอ้มตอบพลางนึกไปถึงค่ำคืนนั้นที่เขาเคยเอ่ยเตือนเสียงพร่า ว่าการลูบหางเพษผู้มันเป็นการปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบของพวกเขาชัด ๆ
"ผมนึกว่าคุณชอบมันเสียอีก..."
น้ำเสียงทุ้มแผ่วลงไปถนัดตาเมื่อเห็นท่าทีคล้ายจะปฏิเสธของหญิงสาว พร้อมกับนัยน์ตาสีเขียวมรกตคู่คมที่หม่นแสงลงวูบหนึ่งอย่างน่าสงสาร ไอรินลอบสังเกตเห็นปฏิกิริยาแสนงอนนั้นชัดเจนในสายตา... เอ๊ะ ชายคนนี้แอบมีใจชอบพอเธอเข้าแล้วหรือไรกัน
[ โฮสต์คะ! จริง ๆ ระบบเคยแจ้งรายงานค่าความชอบของวาเซียร์ไปแล้วนะคะ ยามนี้ค่าความชอบของวาเซียร์ อยู่ที่ 20% แล้วค่ะโฮสต์ ] เสียงแจ้งเตือนของระบบคิวปิดดังขึ้นขัดจังหวะเพื่อแถลงไขข้อข้องใจ
ไอรินดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง... จู่ ๆ จอมมารโลกมืดผู้เกลียดสตรีเข้าไส้กลับแอบปันใจชอบเธอเข้าให้แล้วจริง ๆ หรือนี่ พอนึกถึงหญิงสาวก็อดไม่ได้ที่จะส่งยิ้มบางเบาแสนอ่อนโยนกลับไปให้พลางเอ่ยถามรุกกลับ
"แล้ว... คุณอยากให้ฉันลูบมันไหมล่ะคะ"
วาเซียร์ชะงักกึกไปในทันทีเมื่อเจอกระบวนท่ารุกคืบกะทันหันแบบไม่ตั้งตัวของนายหญิงตัวน้อย ยามเมื่อถูกต้อนจนมุมราชาโลกมืดจึงทำเป็นไหวไหล่น้อย ๆ แสร้งเบือนหน้าหนีทำเป็นไม่ใส่ใจกลบเกลื่อนอาการประหม่า
"เปล่าสักหน่อย... ผมก็แค่เห็นว่าวันนั้นคุณดูท่าทางจะชอบมันมาก... เลยลองถามดูเฉย ๆ"
โดยไม่รอเปิดโอกาสให้ไอรินได้เอ่ยปากจับผิดหรือล้อเลียนสิ่งใดต่อ ร่างกำยำสูงใหญ่ก็รีบหมุนตัวสาวเท้ายาว ๆ เดินดุ่มเข้าไปยังห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อสวมใส่ชุดนอนทันที ไอรินลอบยิ้มขำออกมาบางเบาด้วยความเอ็นดู ยามเมื่อสายตาทอดมองแผ่นหลังกว้างอันแสนสมบูรณ์แบบนั้นเดินกึ่งก้าวภูเขาหายวับไปหลังบานประตู... 'หึ ๆ ที่แท้เจ้าอสรพิษร้ายตัวนี้... ก็มีมุมเขินอายจนเสียอาการกับเขาเหมือนกันนี่นา'
