ร่างบางนอนเหม่อลอยสายตาเหม่อมองเพดานห้องอย่างใช้ความคิด โดยไม่ทันล่วงรู้เลยว่าในยามนี้... เรือนร่างกำยำสูงใหญ่ของราชาโลกมืดได้ขยับเข้ามายืนค้ำร่างของเธออยู่ข้างเตียงกว้าง แววตาคู่คมหลุบมองหญิงสาวที่นอนดวงตาเหม่อลอยด้วยความงุนงง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันมุ่นอย่างจับสังเกต
"คืนนี้... คุณยังอยากจะดูหางของผมอีกหรือเปล่า" กระแสเสียงทุ้มต่ำเอ่ยเย้าแหย่แผ่วเบา
ตัววาเซียร์เองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเหตุใดตนเองถึงได้กลายเป็นคนช่างเย้าเช่นนี้ รู้เพียงแค่ว่าส่วนลึกในใจยามนี้... เขากำลังปรารถนาและโหยหาการเอาใจใส่จากสตรีตรงหน้าเหลือเกิน
ไอรินใบหน้าแดงก่ำร้อนผ่าว เธอไม่คาดคิดเลยว่าราชาโลกมืดผู้แสนหยิ่งยโสจะกล้าเอ่ยปากทวงถามเรื่องชวนขัดเขินแบบนี้ขึ้นมาดื้อ ๆ "เอ่อ... คือว่า... แต่คุณไม่ชอบให้จับไม่ใช่หรือคะ" หญิงสาวอ้อมแอ้มตอบพลางนึกไปถึงค่ำคืนนั้นที่เขาเคยเอ่ยเตือนเสียงพร่า ว่าการลูบหางเพษผู้มันเป็นการปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบของพวกเขาชัด ๆ
"ผมนึกว่าคุณชอบมันเสียอีก..."
น้ำเสียงทุ้มแผ่วลงไปถนัดตาเมื่อเห็นท่าทีคล้ายจะปฏิเสธของหญิงสาว พร้อมกับนัยน์ตาสีเขียวมรกตคู่คมที่หม่นแสงลงวูบหนึ่งอย่างน่าสงสาร ไอรินลอบสังเกตเห็นปฏิกิริยาแสนงอนนั้นชัดเจนในสายตา... เอ๊ะ ชายคนนี้แอบมีใจชอบพอเธอเข้าแล้วหรือไรกัน
