ภารกิจระบบผูกรักพิชิตใจ

“อย่ากินนะ!” 

เอเรียสพุ่งตัวเข้าไปปัดผลไม้ในมือของไอรินจนร่วงหล่นลงพื้น 

“โอ๊ย!” ไอรินร้องออกมาด้วยความตกใจ แม้แรงปัดจะไม่ได้มหาศาลทว่าสำหรับร่างกายที่บอบบางของเธอนั้น แรงปะทะจากมือชายชาตินักรบกลับทำให้ข้อมือขาวเนียนเริ่มขึ้นรอยแดงจางๆ 

“ผม... ผมขอโทษ” เอเรียสหน้าเสีย เขาขยับเข้าไปคว้าข้อมือของเธอขึ้นมาดูด้วยความลนลาน พลางถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “คุณทานมันเข้าไปกี่ลูกแล้วไอริน?” 

“แค่... แค่ไม่กี่ลูกเองค่ะ เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?” ไอรินรีบดึงมือออกพลางก้มหัวขอโทษด้วยความรู้สึกผิด “คุณโกรธที่ฉันทานโดยไม่ได้ขออนุญาตใช่ไหมคะ ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันไม่ควรหยิบของในบ้านคุณมาทานซี้ซั้วเลย” 

“ไม่... ไม่ใช่แบบนั้น ผมต้องไปเตรียมน้ำ!” เอเรียสเอ่ยด้วยน้ำเสียงลนลาน เขารีบหันหลังกลับมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำเพื่อเติมน้ำให้เต็มอ่างอย่างรวดเร็ว 

ไอรินได้แต่ยืนงงงวยกับการกระทำที่ดูรีบร้อนของเขา ทว่าเพียงชั่วครู่ ความรู้สึกประหลาดก็เริ่มจู่โจมร่างกาย ร่างทั้งร่างร้อนรุ่มราวกับถูกไฟแผดเผาจากภายใน สติสัมปชัญญะเริ่มพร่าเลือนจนภาพตรงหน้าหมุนคว้าง เธอเซถลาจนต้องใช้แขนทั้งสองข้างค้ำโต๊ะอาหารไว้เพื่อพยุงไม่ให้ล้มลง 

‘ระบบ... เกิดอะไรขึ้น ผลไม้นั่นมีพิษงั้นเหรอ!?’ 

[ โฮสต์คะ ผลไม้ที่ทานเข้าไปคือ ‘ผลราคะ’ มีฤทธิ์ปลุกกำหนัดรุนแรง และไม่มีตัวยาแก้ค่ะ ] 

‘แล้วทำไมแกไม่เตือนฉัน!’ ไอรินก่นด่าในใจด้วยลมหายใจที่เริ่มหอบถี่ ความร้อนระอุแผ่ซ่านไปทุกรูขุมขนจนเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่