เลิกโง่เถอะท่านอ๋อง...ข้าไม่กลับไปแล้ว

​ในวันที่หิมะโปรยปราย... ข้าถูกสั่งโบยจนปางตายเพียงเพื่อสังเวยความโง่เขลาของสามีและการใส่ร้ายของสตรีชั่ว ภรรยาที่อยู่กินกันมาสามปี เทียบไม่ได้กับสตรีที่พึ่งมาถึง

    เลือดที่รินร่วงลงบนพื้นดินเย็นเยียบ คือจุดจบของซูเยว่ฉีสตรีที่เคยภักดีต่อรักจนไร้สมอง!

    ​เมื่อวาสนาขาดสะบั้น ข้าจึงสะบัดใบหย่าทิ้งไว้ใต้เท้าเขา

    ทิ้งตำแหน่งพระชายาที่แสนอัปยศ เพื่อกลับคืนสู่เส้นทางที่ใต้หล้าต้องจดจำ

    เขามองว่าข้าไร้ค่า... ข้าก็จะทำให้เขาเห็นว่าวันที่ไม่มีข้า อำนาจที่เขาเหยียบย่ำจะล่มสลายลงอย่างไร!

    ​ในวันที่เขาล้มระเนระนาดเพราะเล่ห์เหลี่ยมขุนนางชั่ว

    ในวันที่เขาถูกต้อนจนมุมจนต้องคลานเข่ามาขอความเมตตาจากคนผู้นั้น

    เขาถึงได้รู้ซึ้งว่า... สตรีที่เขาเคยเหยียบย่ำ แท้จริงแล้วคือผู้ที่กุมชะตาชีวิตของเขาไว้ในมือ!

    ​"เยว่ฉี ข้าผิดไปแล้ว... เจ้าต้องการสิ่งใดข้าจะหามาให้ ขอเพียงเจ้ากลับมา"

    ข้ามองบุรุษที่หน้ามืดบอดตรงหน้า พลางยกยิ้มที่เย็นไปถึงขั้วหัวใจ

    "สิ่งที่ข้าต้องการเพียงอย่างเดียวจากท่าน... คือการเห็นท่านพินาศลงด้วยความเขลาของท่านเอง"

    ​เลิกโง่เถอะท่านอ๋อง... เพราะต่อให้ท่านคุกเข่าจนสิ้นลมหายใจ

    ข้า... ก็ไม่มีวันกลับไป!