วิ(วิชญ์)ชารัก 01 #ฮาวทูอ่อนโยนกับมิว [เล่มเดียวจบ]
Illustrated by Penmah
** อัปทุกวัน วันละ 1 ตอนนะคะ **
“สำหรับกู คนรักกันต้องใส่ใจกัน ไม่ทำร้ายกันทั้งทางกายและทางใจ มึงลองไปคิดดูดี ๆ ว่าคนแบบนั้นสมควรเป็นคนรักมึงต่อไหม แล้วดูจากหน้า มึงเพิ่งจะอายุเท่าไหร่เอง จะมาเสียดายเวลาคบกันอะไร มึงจะตายพรุ่งนี้รึไง”
คำปลอบโยนจากคนแปลกหน้าอาจฟังดูโหดร้ายและห้วนเถื่อนไปนิด แต่นั่นก็ทำให้ 'มวนา' คิดได้ว่าเขาไม่ควรทนอยู่กับแฟนห่วย ๆ ที่เอาแต่ทำร้ายร่างกายและจิตใจของเขาอีกต่อไป
ทว่าความตั้งใจที่จะบอกเลิกก่อนกลับถูกแฟนแย่งชิง มวนาถูกบอกเลิกและถูกไล่ออกจากอะพาร์ตเมนต์ที่อาศัยอยู่ แมวน้อยระเหเร่ร่อนอย่างไม่รู้ทิศ จนได้พบกับชายคนนั้นอีกครั้งหน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง
'วิวิชญ์' มองคนตรงหน้าด้วยความแปลกใจ ไม่ทันเอ่ยอะไร แมวน้อยกลับร้องไห้ออกมาอย่างน่าสงสาร เขาที่ทำอะไรไม่ถูกได้แต่พาแมวจรตัวนั้นเข้าร้านอาหาร ป้อนข้าวป้อนน้ำให้อิ่มท้องก่อนแล้วค่อยคุยกัน
“ไปอยู่คอนโดฯ กูไหมล่ะ”
นั่นคือคำที่วิวิชญ์ตัดสินใจเอ่ยออกไปหลังได้ยินเรื่องราวจากมวนา
แมวจรตัวน้อยต้องการที่พักอาศัย เขาก็แบ่งให้สักหน่อยจะเป็นไรไป
แมวตัวเล็กขนสีอ่อน ดวงตากลมโตสีดำน่ารักแบบนี้ จะทิ้งมันลงเชียวหรือ
เขาหนึ่งคนล่ะ ที่ทำไม่ได้
บุคคลและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในเรื่องถูกแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ไม่มีอยู่จริง
รวมถึงอาจมีบางรูปประโยคเป็นภาษาพูดเพื่ออรรถรสในการอ่าน
©
#ฮาวทูอ่อนโยนกับมิว มาเป็นกำลังใจให้วิวิชญ์และมิวกันนะคะ
มาเม้าท์มอยพูดคุยกันได้ใน Twitter X : StillSirene
ขอบคุณทุกกำลังใจและแรงสนับสนุนสำหรับงานในครั้งนี้ค่ะ
Guest
