" อื้มไอ้นกบ้า ไปเถียงกันที่อื่นคนจะนอนโว๊ย!! "
เธอพลิกตัวหันกลับมาอีกทางเพื่อสวมกอดหมอนข้างนุ่มอย่างที่ชอบทำ แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อหมอนข้างของเธอนั้นรู้สึกว่ามันแข็งผิดปกติ จึงค่อยๆ ใช้มือลูบคลำเพื่อสำรวจในขณะที่ตัวเองนั้นยังคงนอนหลับตาพลิ้มอยู่
' อื้มม เดี๋ยวนี้หมอนข้างมีผิวเหมือนคนแล้วหรอเนี่ย อุ๊!! นี่มีซิกแพ๊คด้วยหรอ อุ้ยจับแล้วฟินมือจังแฮะ '
อั่งเปานอนอมยิ้มหวานด้วยความเพ้อฝัน ก่อนที่มือของเธอนั้นจะเลื่อนลงด้านล่างจับไปโดนแท่งขนาดใหญ่ที่กำลังแข็งชูชันสู้กับมือของเธออย่างไม่มีท่าทีว่าจะยอมแพ้
' เอ๊ะ!! หมอนข้างอะไรวะมีแท่งโผล่ออกมาด้วย เต็มกำมือเลยเชียว '
หลังจากที่บ่นพรึมพรำอยู่ในใจ อั่งเปาจึงตัดสินใจค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา และภาพแรกที่เธอเห็นก็ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก
" หมอนข้างอะไรหล่อจัง "
" ดูดีๆ สิ ว่าสิ่งที่เธอจับอยู่นั้นใช่หมอนข้างหรือป่าว "
อั่งเปามองลงต่ำตามสิ่งที่คนตรงหน้าเอ่ย
" เห้ย!!! นะ นี่มันไม่ใช่หมอนข้างนี่ "
