หม่อมราชวงศ์ทัพพ์ปวีณ์ เพชรพชรโยธิน อัลฟ่าหน้าดุผู้ฉลาดหลักแหลม ปัจจุบันเป็นศาสตราจารย์อยู่ในมหาวิทยาลัยนานาชาติชื่อดังแห่งหนึ่ง ตั้งหน้าตั้งตาทำงานที่ตนรักจนลืมการหาคู่ครอง รู้ตัวอีกทีก็อายุสี่สิบแล้ว
ข้อดีคือมีความเป็นผู้ใหญ่ ตัดสินใจเด็ดขาด เป็นผู้นำที่ดีในทุกด้าน ข้อเสียคือปากบางแก้วแบบดุดันไม่เกรงใจใคร แม้แต่เมียในอนาคตก็ไม่กลัว
"เป็นลูกครึ่งเหรอ ครึ่งคนครึ่งผี หรือว่าครึ่งคนครึ่งโสเภณีล่ะ"
เธียร์ โอลิเวียร์ ลูกครึ่งไทยผสมยุโรป เป็นโอเมก้ากลิ่นกุหลาบราตรีแสนเย้ายวนใจ ใบหน้างดงามดูดดึงฝูงอัลฟ่านักล่าได้ทุกเมื่อ ใช้ชีวิตเยี่ยงนกในกรงทองจนกระทั่งอายุได้ยี่สิบปีบริบูรณ์ ตัวเขาโดนครอบครัวบังคับให้มาสมัครเป็นเจ้าสาวของอัลฟ่าตาแก่รุ่นราวคราวพ่อ นอกจากหลีกเลี่ยงไม่ได้แล้วก็คงได้แต่ภาวนาขอให้อย่าเป็นผู้ถูกเลือก
"เธียร์จะเป็นลูกครึ่งอะไร แล้วมันไปหนักกะโหลกส่วนไหนของบิดาคุณชายทัพพ์ล่ะครับ"
เธียร์ตั้งใจกวนประสาทหม่อมราชวงศ์ทัพพ์ปวีณ์ตรงหน้าผู้เอ่ยวาจาสุนัขไม่รับประทาน เกิดความเงียบงันไปทั้งวังเพชรพชรโยธิน
เขาไม่ต้องการเป็นภรรยาของไอ้แก่ปากสุนัข
มุมปากหยักกรีดคมขึ้นมาเป็นรอยยิ้ม สายตามองลึกลงไปในดวงตาหวานล้ำ เส้นผมสีทองอ่อนปลิวขึ้นมาปรกหน้า ปลายนิ้วชี้เกลี่ยเส้นผมนั้นไปทัดหู พร้อมเอ่ยคำประกาศิตกักขังชีวิตของเธอไว้อย่างสมบูรณ์แบบ
"เด็กเปรต ฉันเลือกเธอ"
"อะ...อะไรนะครับ"
"ฉันชอบเด็กดื้อไม่มีสัมมาคารวะ เวลาได้ปราบพยศหรือเอาไม้มาเฆี่ยนตีเหมือนครูสอนเด็กนักเรียน มันรู้สึกสนุกดี"
Guest
