“วายุ” เคยเชื่อว่าความรักคือสิ่งเดียวที่เขาจะไม่มีวันสูญเสีย
เขามอบทั้งชีวิตและหัวใจให้ “แพรดาว” อย่างหมดสิ้น
แต่ในวันที่ความจริงถูกเปิดเผยสิ่งที่เขาได้รับกลับเป็นเพียง “การทรยศ” ที่โหดร้ายเกินกว่าจะให้อภัย
ความรักของเขาพังทลาย…และไม่มีวันหวนกลับ
จากผู้ชายที่เคยอบอุ่นวายุกลายเป็นคนที่ไร้หัวใจและมีชีวิตอยู่เพื่อ “แก้แค้น” เท่านั้น
เขารู้ดีว่า…การทำร้ายแพรดาวโดยตรง อาจไม่เจ็บปวดพอ เพราะสิ่งที่แพรดาวรักที่สุด ไม่ใช่ตัวเธอเอง
แต่คือ “ฟ้าลดา”
หญิงสาวที่แม่ของแพรดาวเก็บมาเลี้ยงเด็กผู้หญิงที่ไม่ได้มีสายเลือดเดียวกันแต่กลับได้รับความรักจากแพรดาว…ไม่ต่างจากน้องแท้ๆ
ฟ้าลดาแสนดี อ่อนโยน และกตัญญูเธอรักครอบครัวนี้สุดหัวใจ โดยไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็น
“เครื่องมือของความแค้น”
วายุจงใจเข้าหาเธอด้วยรอยยิ้มที่แสนอบอุ่น แต่ซ่อนความมืดมนเอาไว้ข้างในเขาใช้คำหวานเป็นกับดักใช้ความใกล้ชิดเป็นโซ่ตรวนและใช้ “เล่ห์รัก” ค่อยๆ ผูกมัดหัวใจของฟ้าลดา
ในขณะที่เธอค่อยๆ ตกหลุมรักเขาอย่างบริสุทธิ์วายุกลับวางแผนทำลายทุกอย่างในชีวิตของเธอ…ทีละนิด
เพราะสำหรับเขาการเห็นฟ้าลดาเจ็บปวด คือสิ่งเดียวที่ทำให้แพรดาว “ทรมานที่สุด”
ทุกน้ำตาที่เธอเสียไปคือราคาที่เขาเชื่อว่า ‘ควรต้องจ่าย’
แต่ยิ่งเกมดำเนินไปยิ่งเขาได้เห็นความดีและความจริงใจของผู้หญิงที่ไม่เคยทำร้ายใครหัวใจที่เคยด้านชา…กลับเริ่มสั่นคลอน
เมื่อคนที่เขาตั้งใจจะทำลายกลับกลายเป็นคนเดียวที่ทำให้เขารู้สึก “มีชีวิต”
และเมื่อความจริงค่อยๆ เปิดเผย ฟ้าลดาจะต้องเลือกระหว่าง “ความรัก” ที่เต็มไปด้วยคำลวงกับ “ครอบครัว” ที่เธอผูกพันทั้งชีวิต
ส่วนวายุ…จะเลือก “ความแค้น” ที่เผาไหม้ทุกอย่างหรือ “ฟ้าลดา” ผู้เป็นเพียงแสงสว่างเดียวในหัวใจที่มืดมนของเขา
ในเกมเล่ห์รักที่เริ่มต้นด้วยความแค้นสุดท้ายแล้ว…ใครกันแน่ที่จะเป็นคน “เจ็บปวด” มากที่สุด
