ร้ายรักพี่ชายต่างสายเลือด 18+ [pwp]
คำโปรย
“ออกไปนะ! อึก... มึงมันบ้าไปแล้วภูผา!” น่านร้องประท้วงเสียงสั่น
พยายามใช้มือทั้งสองข้างดันศีรษะของร่างหนาให้ออกห่าง แต่แรงบีบขย้ำที่หน้าอกเล็กกลับทำให้เขารู้สึกวูบวาจนแทบหมดแรงขัดขืน
ภูผาเงยหน้าขึ้นจากซอกคอหอมกรุ่น แววตาของเขาดูมืดมัวและดุดันจนน่ากลัว มุมปากที่มีเลือดซึมออกมาเล็กน้อยยิ่งทำให้เขาดูเหมือนปิศาจร้ายเข้าไปใหญ่
“เออกูมันบ้า! และกูจะบ้าให้มึงดูมากกว่านี้อีก!”
สิ้นคำพูด ภูผาก็จัดการกระชากกางเกงของน่านออกอย่างรวดเร็วท่ามกลางความตื่นตระหนกของคนใต้ร่าง น่านพยายามรวบขาเนียนเข้าหากันเพื่อปกปิดตัวเอง
แต่ภูผากลับใช้มือแกร่งดั่งคีมเหล็กแหวกขาของเขาออกกว้างจนน่านไม่สามารถต้านทานได้
“ปล่อย! กูบอกให้ปล่อยไง!” น่านดิ้นพล่านจนแผ่นหลังเสียดสีกับเบาะรถที่เอนราบ น้ำตาเม็ดโตไหลอาบแก้มด้วยความรู้สึกอัปยศที่ต้องมาถูกกระทำเช่นนี้ในสถานที่ที่เขาไม่สามารถหนีไปไหนได้เลย
“อย่ามาหวงตัวตอนที่อยู่กับกูเลยน่าน... มึงพยศได้เท่าที่มึงต้องการ แต่สุดท้ายมึงก็หนีกูไม่พ้นอยู่ดี!”
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่กล่าวถึงความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนและเคยมีความเจ็บปวดในอดีต รวมถึงการกระทำที่ใช้ความรุนแรงทั้งทางร่างกายและจิตใจ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของผู้อ่านที่อ่อนไหวต่อประเด็นเหล่านี้ นอกจากนี้ยังมีการพรรณนาถึงความทุกข์ทรมานและการใช้แอลกอฮอล์เพื่อดับความรู้สึกผิดของตัวละครในช่วงที่ต้องแยกจากกัน และความไม่เต็มใจจากการมีเพศสัมพันธ์ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ
Guest
