ตั๋วสุ่มหนีชีวิตมาเจอซูเปอร์สตาร์

ตั๋วสุ่มหนีชีวิตมาเจอซูเปอร์สตาร์ 

ชีวิตไม่มีอะไรเลย มันเป็นคำที่ทำให้ทุกอย่างในชีวิตของฉัน หยุดนิ่งลงอย่างเงียบงัน 

หลังจากทำงานและจมอยู่กับชีวิตที่ว่างเปล่า เหมือนหน้ากระดาษที่ไม่มีวันได้ถูกแตะต้องด้วยสีสันจากอะไรอีกอีกแล้ว 

ฉันก้มลงมองมือของตัวเองที่นิ่งและสั่นเทาเพียงเล็กน้อย ในหัวไม่มีอะไรเลย นอกจากคำถามเดิมซ้ำๆ ว่าชีวิตของฉัน มันไม่มีอะไรอีกแล้ว นอกจากร่างกายที่ว่างเปล่า และหัวใจที่เต้นแผ่วเบา จนแทบไม่ได้ยิน 

หลังจากนั่งอยู่แบบนั้นนานหลายวัน หลายชั่วโมง ในมุมเดิม ในห้องเดิมที่เวลาไหลผ่านไปอย่างไร้ความหมาย 

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะทุกอย่างเงียบเกินไป หรือเป็นเพราะความคิดที่ยังมีแรงอยู่ๆ ลึกในใจ ทำให้นิ้วมือที่นิ่งอยู่นาน กดเปิดหน้าเว็บไซด์จองตั๋วเครื่องบิน เพียงแค่ไม่กี่นาทีต่อจากนั้น ตั๋วหนึ่งใบก็ถูกจองในชื่อของตัวเอง ปลายทางเป็นสถานที่ที่โอบล้อมไปด้วยบรรยากาศเงียบสงบ วิวทิวทัศน์ของไร่องุ่น และความอบอุ่นของดวงตะวันในยามเย็น 

ฉันมองตั๋วใบนั้นกับรูปวิวของเมือง ในหน้าจออยู่นานหลายนาที โดยที่ในหัวยังคงไม่รู้เลยว่า ฉันจะไปที่นั่นทำไม ไปเพื่ออะไร แล้วทำไมฉันถึงต้องไป 

และบางทีการจองตั๋วที่ไร้ปลายทาง การได้ออกจากโลกเดิมของตัวเอง อาจเป็นการเริ่มต้นของบางสิ่งบางอย่างที่ฉันเองก็ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองจะตัดสินใจอย่างไร 

...