"ข้ามิได้ลงมาเพื่อรักท่าน... แต่ข้าลงมาเพื่อเป็นผู้เลือกที่จะช่วยปลดคำสาปพิษให้ท่าน"
ท่ามกลางความปั่นป่วนของโชคชะตา 'เฟยเยี่ยน' เซียนโอสถผู้สันโดษแห่งหุบเขาเซียนโอสถ
ไม่ได้ลงมายังโลกมนุษย์เพื่อผ่านด่านเคราะห์เหมือนเซียนท่านอื่น แต่นางคือ 'ผู้ที่ถูกเลือก' โดยเบื้องบน
ให้แบกรับภารกิจอันหนักอึ้ง เพื่อรักษาบุรุษผู้ถูกพิษคำสาปต้องห้ามที่ร้ายแรงที่สุดอย่าง
'7 ดาราจรัสดับแสง'
คำสาปที่ทรมานร่างกาย และปลิดชีพผู้ที่ถูกพิษให้ดับสูญไปพร้อมกับแสงดาว... และบุรุษผู้นั้นคือ 'เป่ยหมิงอวี้' ท่านอ๋องผู้มีชะตาเกี่ยวพันกับความอยู่รอดของแผ่นดิน
หนึ่งชีวิตแลกหนึ่งชะตา
การถอนตะปูทั้ง 7 ดอก มิใช่เพียงการใช้ยาโอสถ แต่นางต้องใช้ 'ตบะบำเพ็ญ' ของตนเองเข้าแลก
ในราตรีที่ตะปูดอกสุดท้ายถูกกระชากออก เส้นผมที่เคยดำขลับของเฟยเยี่ยนพลันกลายเป็นสีขาวโพลนดุจหิมะ ตบะที่เพียรสร้างมานับสองร้อยกว่าปีแตกสลายเหลือเพียงเศษเสี้ยว
นางเลือกที่จะจากไปในเงามืดพร้อมกับมอบ 'โอสถฤดีอาวรณ์ลืมรัก' ให้เขา
เพื่อชะล้างความทรงจำเกี่ยวกับนางออกไปจากใจเขาจนสิ้น
เพราะนางรู้ดีว่า... วาสนาของเซียนโอสถผู้ไร้พลังกับท่านอ๋องผู้รุ่งโรจน์นั้นมิอาจบรรจบกันได้
วสันตฤดูหวนคืน...ท่านเทพพิรุณ
สี่ร้อยปีผันผ่านในหุบเขาเซียน เป่ยหมิงอวี้สิ้นอายุขัยและจุติใหม่กลับสู่สวรรค์ในฐานะ 'มหาเทพเทียนอวี่' เทพผู้ครองพิรุณสวรรค์ โอรสแห่งเง็กเซียนฮ่องเต้ ทันทีที่กลิ่นอายเทพหวนคืน
ฤทธิ์ยาที่เคยบดบังความทรงจำก็สลายไป ทิ้งไว้เพียงความโหยหาในดวงจิตที่แตกสลายของเขา
แต่ชะตากรรมกลับเล่นตลก เมื่อ 'เฟยเยี่ยน' ที่บำเพ็ญเพียรฟื้นฟูกายอยู่ใน สระมรกตเหมันต์ กลับลืมเลือนเรื่องราวบนโลกมนุษย์ไปจนหมดสิ้น นางจำไม่ได้ว่าเขาคือใคร และจำไม่ได้ว่าเหตุใดนางจึงต้องสูญเสียตบะไปจนสิ้น
บทพิสูจน์ความรักของ 'ผู้ถูกเลือก' และ 'เทพผู้เอาแต่ใจ' เริ่มต้นขึ้นใหม่อีกครั้ง ท่ามกลางกลิ่นอายสมุนไพรและสายฝนแห่งสรวงสวรรค์!
Guest
