มิรารัก

ดวงตาของเขาค่อย ๆ เลื่อนลงไปยังตัวอักษรที่สลักอยู่ใต้ภาพ 

วันที่...! 

ตัวเลข…! 

ปี…! 

ทุกอย่างชัดเจนจนเกินไป… 

เขายืนอยู่ตรงนั้นนานแสนนาน…มองภาพนั้นอยู่นาน 

นานจนดวงตาเริ่มพร่ามัว

ทรุดตัวลงนั่งตรงหน้า…กรอบรูปนั้น!

...เอื้อมมือไปแตะอย่างแผ่วเบา

ปลายนิ้วสั่นเล็กน้อย

“มีน...!!”

ขานชื่อเธอเสียงจางหวิว

.

.

.

นี่คือความฝันหรือความจริงกันแน่...?!

ความคิด คำพูด และการกระทำนั้นพลันหยุดนิ่งเมื่อ…

“เพราะเรื่องนี้ไม่ได้เริ่มจากความบังเอิญ…แต่มันถูกกำหนดไว้แล้วตั้งแต่แรก” 

!!! 

อารัมภบท 

ผิดไหม? หากความรักฉันท์หนุ่มสาวเกิดขึ้นในสถานะ ครูและลูกศิษย์! 

… 

ทัชรัณ กัญพิพักตร์ ครูผู้สอนวิชาศิลปศึกษา ผู้ยึดมั่นในอาชีพที่ตนรัก  

เขาเชื่อเสมอว่าศิลปะไม่ใช่เพียงการวาดภาพหรือปั้นดิน แต่คือพื้นที่ให้เด็ก ๆ ได้ค้นพบตัวเอง  

ได้สื่อสารความรู้สึกที่คำพูดอาจไม่อาจอธิบายได้ 

และในเปิดภาคเรียนนี้ เขาจึงตัดสินใจย้ายมาสอนในโรงเรียนที่อยู่ใกล้บ้านมากขึ้น  

ด้วยเหตุผลเรียบง่าย อยากมีเวลาให้ตัวเองลดความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง  

และลึก ๆ แล้วก็หวังว่าจะได้พบแรงบันดาลใจใหม่ ๆ ในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย 

โรงเรียนแห่งนี้ไม่ได้ใหญ่โต อาคารเรียนเก่าบ้างใหม่บ้างปะปนกัน สนามหญ้าไม่ได้เขียวชอุ่มตลอดปี  

แต่มีบางอย่างที่ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นอย่างประหลาด ตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้าไป  

ที่นี่เอง…ทำให้เขาได้พบกับ มารีน ปาระลีวงศ์ นักเรียนชั้น ม.6 เด็กสาวผู้มีความสดใส สุภาพ เรียบร้อย  

และมีแววตาที่เต็มไปด้วยความตั้งใจ เธออาจไม่ใช่คนที่โดดเด่นที่สุดในห้อง  

แต่ทุกครั้งที่จับพู่กันหรือดินสอ เธอกลับเปล่งประกายในแบบของตัวเอง 

จากครูผู้สอน กลายเป็นผู้รับฟัง จากคำแนะนำเล็ก ๆ ในห้องเรียน กลายเป็นบทสนทนาที่ยาวนานขึ้นในยามเย็น 

แต่ยิ่งเวลาเดินไปข้างหน้า เส้นแบ่งบาง ๆ ระหว่าง “หน้าที่” กับ “ความรู้สึก” ก็เริ่มเลือนรางลง 

ความไว้วางใจค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงัน วันเวลาเหล่านั้นเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ความเข้าใจ  

และช่วงเวลาที่ทั้งสองต่างเติมเต็มกันในแบบที่ยากจะอธิบาย วันคืนดี ๆ เหล่านั้นดูเหมือนจะดำเนินไปอย่างราบรื่น   

และแล้ว…เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น! 

บางสิ่งบางอย่างที่ไม่อาจย้อนกลับได้ ทำให้เขาต้องตั้งคำถามกับตัวเอง กับบทบาทที่เขายึดมั่นมาตลอดชีวิต 

ในช่วงเวลาที่สับสนและเปราะบางนั้นเอง ชีวิตก็นำพาให้เขาได้พบกับหญิงสาวอีกคนหนึ่ง 

เธอแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง 

ไม่ใช่นักเรียน ไม่ใช่ใครที่เขาต้องแบกรับความรับผิดชอบในฐานะครู 

แต่เป็นคนที่เขาต้องรับผิดชอบ “ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง”  

การพบกันครั้งนี้อาจเป็นเพียงความบังเอิญหรืออาจเป็นจุดเปลี่ยนของเรื่องราว มิรารัก 

ตอนแรก!! 

วันที่ 1 พฤษภาคม 2569 นี้ เวลาดี หนึ่งทุ่มสี่สิบห้า (19.45) น. 

***อัพให้อ่านฟรีวันละ 1 EP ตอนติดเหรียญจะอัพ 2 วันต่อ 1 EP*** 

*ผู้อ่านคือกำลังใจสำหรับผู้เขียน* 

ขอบคุณมากค่ะ 

#Inncharee #อินน์ชรี 

Trigger Warning 

a.นิยายเรื่องนี้มีการใช้ภาษาท้องถิ่น ซึ่งไรต์มิใช่คนภาคพื้นถิ่นนั้น หากผิดพลาดหรือตกหล่นประการใดต้องขออภัยไว้ ณ ที่ตรงนี้...ด้วยความเคารพในภาษาท้องถิ่นทุกพื้นที่ค่ะ :) 

b.นิยายเรื่องนี้ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ ใส ๆ ใสแบบสุด (อย่างกับดื่มน้ำแร่...แฮ่ ๆๆ) และไม่ผิดศีลธรรมจรรยาใด ๆ ทั้งนั้น ทั้งหมดเป็นเรื่องของความรู้สึกและจินตนาการล้วน ๆ ได้โปรดงดมาม่า...นะฮ๊า 

หมายเหตุ : 

1.ชื่อตัวละครหรือสถานที่ และเรื่องราวจากงานเขียนนี้ทั้งหมดเป็นเพียงการสมมุติขึ้นที่เกิดจากจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น หากไปตรงกับบุคคลหรือสถานที่จริงต้องขออภัย ไว้ ที่นี้ด้วยค่ะ 

2.นักเขียนไม่มีเจตนาบิดเบือนความรู้หรือความถูกต้องของวิชาชีพหรือสถาบันการศึกษาใด ๆ ทั้งสิ้น อีกทั้งไม่มีเจตนาเหยียดเพศหรือดูหมิ่นบุคคลใด ๆ เพียงเสริมสร้างและแต่งเติมเรื่องราวขึ้นจากจินตนาการเพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่านเท่านั้นค่ะ 

3. © นิยายเรื่องนี้ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และตามพระราชบัญญัติ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ.2558 โดยห้ามทำซ้ำ คัดลอก หรือดัดแปลงเพื่อนำไปเผยแพร่หรือกระทำการใด ๆ ก่อนได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน หากฝ่าฝืนจำดำเนินการตามกฎหมายจนถึงที่สุด