รู้ทั้งรู้ว่าเขาน่ะชอบเพื่อนสนิทของเธอ เเต่ใจเจ้ากรรมดันเผลอไปตกหลุมรักเขาซะได้
"โกรธอะไรพี่ หืม?"
โอบวางปลายคางบนลาดไหลเล็ก กระชับแรงกอดแน่นขึ้น
"เป็นอะไรบอกพี่สิ"
"ไม่ได้เป็นอะไรนี่คะ"
"เด็กเลี้ยงแกะ"
"ก็ดีกว่าคนแก่อย่างพี่หมอแล้วกัน"
‘แก่’ งั้นเหรอ หึ โตกว่าเธอแค่สองปีไม่เรียกว่าแก่สักหน่อย เสี้ยววินาทีต่อมาเขาก็จับคนตัวเล็กเปลี่ยนท่าเป็นนั่งคร่อม หันหน้าเข้าหากัน
"ว้าย!"
"คนอย่างพี่…มันทำไมครับ"
"ถ้ามีคนใหม่แล้วก็ไม่ต้องมายุ่งกับแพร" เธอตัดสินใจพูดมันออกมาเพื่อจบความสัมพันธ์ เพราะยิ่งเก็บก็ยิ่งอัดอั้น และการได้อยู่ใกล้กันเธอก็ยิ่งเจ็บ
บรรยากาศภายในรถเงียบลงชั่วขณะ สายตาทั้งสองคู่สบประสานกันนิ่งอยู่อย่างนั้น
"หมายความว่ายังไง"
"ที่แพรพูดมันเข้าใจยากนักหรือไง ปล่อย ฮึก~ ไม่ต้องมากอด"
"ใจเย็น ฟังพี่ก่อน"
"กลับไปหาผู้หญิงของพี่โน่น"
**ไม่มีนอกกายนอกใจค่ะ**
Guest
