เหตุเกิดจากพินัยกรรมของพ่อ ที่ยกมรดกบางส่วนให้ผู้หญิงแปลกหน้าชื่อ “เอย อัญญารินทร์” แถมยังสั่งความกับทนายไว้เสร็จสรรพก่อนตายว่าให้ลูกชายรับเธอคนนั้นเข้าทำงานในตำแหน่งเลขา ทำให้ “ราม รัฐนันท์” ไม่สามารถตีความความสัมพันธ์ของผู้หญิงคนนั้นกับพ่อเขาเป็นอย่างอื่นได้เลยนอกจากเธอคือเด็กเลี้ยงของพ่อเขา
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของสายตาและคำพูดดูถูกเหยียดหยามที่รัฐนันท์มีต่ออัญญารินทร์ผู้หญิงหน้าเงินที่ทำได้แม้กระทั่งยอมเป็นอีหนูของชายแก่คราวพ่อ
“ตอนพ่อฉันไปดีลเธอมาเขาเสนอให้เท่าไหร่ แก่คราวพ่อขนาดนั้นยังยอมอ้าขาให้เขาได้ ฉันยังหนุ่ม...”
ซ่า!!
“ทำบ้าอะไรของเธอ!!!”
“ก็ช่วยเรียกสติให้คุณไง สร่างเมาขึ้นบ้างหรือยังล่ะ ถ้ายังก็กลับบ้านไปนอนไม่ใช่มานั่งพูดพล่อย ๆ เที่ยวดูถูกคนอื่นเขา”
“เธอกล้ามากนะ”
“ฉันกล้ามากกว่านี้อีกถ้าคุณยังไม่เลิกดูถูกกัน เงินห้าพันนั่นเก็บไว้ไปลงเรียนคอร์สมารยาทพื้นฐานเถอะค่ะ หรือถ้าไม่มีที่ไหนเปิดสอนเดี๋ยวฉันจะสอนให้เอง”

รัฐนันท์ เกียรติสกุลพิวัฒน์ (ราม)
อายุ 29
ประธานกรรมการบริษัทในเครือเกียรติสกุลพิวัฒน์

อัญญารินทร์ เกื้อกูล (เอย)
อายุ 23
เลขาท่านประธาน / อดีตนักร้องร้านอาหารกึ่งบาร์
*************************
ฝากกดถูกใจ กดเข้าคลัง กดติดตามนามปากกาด้วยนะคะ
นามปากกา : บุหลันเคียงดาว
เปิดเรื่อง : 24/04/2569
