อัจฉริยะคนนี้ เป็นของคุณแสนดีนะครับ

อัจฉริยะที่แปลว่าไอ้ต้าวเด็กโง่ 

“ไอ้โง่!” 

“โอ๊ย… เจ็บนะเว้ย” อัจฉริยะ ชายหนุ่มร่างใหญ่หันขวับ ทุกครั้งที่เขาเจอกับไอ้ช่างก่อสร้าง พวกมันก็จะตบหัวเขาทุกครั้ง และถึงเขาจะไม่พอใจ ก็ทำอะไรไม่ค่อยได้ เพราะเขาอยู่ในสลัมที่แม้แต่ตำรวจยังไม่อยากผ่านเข้ามา แต่เขายังต้องผ่านไปมา เมื่อยากจนและไม่มีที่ไป 

“สมองตายด้านแบบมึงเจ็บเป็นด้วยเหรอวะไอ้ควาย?” กลุ่มช่างหัวเราะเยาะ มีความสุขบนความทุกข์ของเหยื่อที่เจ็บปวด เหตุผลที่พวกมันจ้องรังแก ‘อัจฉริยะ’ เพราะอัจฉริยะเป็น ‘ไอ้โง่’ ที่โง่จนน่าตกใจ ตั้งแต่สมัยเรียนประถมด้วยกัน ในตอนที่คนทั้งห้องท่อง A-Z ได้แล้ว อัจฉริยะยังจำได้แค่ ABC 

“พวกมึงเลิกยุ่งกับกูสักทีเหอะ” 

“เลิกยุ่งไม่ได้หรอก หน้าตามึงกวนส้นตีนน่ะ” 

“ถ้ามึงไม่หยุด กูจะ…” 

“ฟ้องแม่เหรอไอ้ลูกแหง่?” 

“กูไม่ได้ลูกแหง่ กูแค่รักแม่เฉย ๆ” 

“มึงก็ไม่ต่างอะไรจากไอ้บรรเทา ชีวิตสันต์ หรอก” เดิมทีใครด่าอะไร อัจฉริยะก็ยังพอทน แต่ถ้าเทียบกับไอ้บรรเทาที่ทุกคนรู้กันว่าเป็นคนโคตรโง่บรมโง่ มันก็ออกจะแรงเกินไปหน่อย แต่สำหรับนักบุลลี่แล้ว เมื่อเหยื่อทนได้ มันก็จะเพิ่มการบุลลี่ให้หนักขึ้นจนเหยื่อทนไม่ได้ 

“มึงด่ากูแรงเกินไปแล้วนะ อัก!” อัจฉริยะจะชก แต่ยังไม่ทันจะชัก ก็โดนพวกมันที่มีกันหลายคนชกจนล้มลงไปบนพื้นสกปรก เขาไม่ได้อยากโง่ แต่มันเรียนไม่รู้เรื่อง แล้วจะให้ทำอย่างไร เขาสอบตกซ้ำแล้วซ้ำเล่า เอาอะไรมาขายก็ขาดทุนย่อยยับ ขนาดซื้อหวยยังถูก… แดก 

“นึกว่าจะเก่ง โดนกูชกทีก็จมกองตีน” 

“หนอย… ไอ้เลว… อย่าให้วันไหนกูได้ดีบ้างนะมึง” 

“ไม่มีวันนั้นหรอก มึงมันโง่สิ้นคิด แม่มึงก็อีขี้เมา ไม่ต้องมองกู ถึงกูจะเป็นช่าง แต่กูยังหาเรื่องโกงเงินเจ้าของบ้านได้วันละเป็นร้อย แต่มึงมันกระจอก ต้องโดนตีนว่ะ ฮ่า ๅ” ช่างหัวเราะเยาะแล้วก็เดินจากไป ทิ้งชายผู้น่าสงสารให้ร้องไห้อยู่กับพื้น ที่ไม่สามารถขัดขืนการใช้กำลัง 

เจ็บตัว 

เจ็บใจ 

เจ็บเว้ย 

อัจฉริยะไม่เคยเข้าใจเลยว่า ทำไมโลกใบนี้โหดร้ายกับเขานัก เขาเกิดมาหน้าตาดีอย่างเดียว แต่กลับชีวิตไม่ดีเหมือนหน้าตา เขาไม่เคยแกล้งใคร แต่ต้องโดนคนแกล้ง เขาอยากจะรวย แต่มันคงจะยากเกินไปสำหรับคนอย่างเขาที่ทุกคนตราหน้าว่าเป็นแค่คนโง่ไร้อนาคตใช่ไหม 

บรื้นนนนน… 

“คุณครับ… คุณ…” แต่แล้ว ชายในชุดสูทคนหนึ่งก็เดินลงมาจากรถซุปเปอร์คาร์ โดยมีคนที่น่าจะเป็นบอดี้การ์ดถือปืนซ้ายขวา ท่าทางเหมือนกับพวกตัวละครดุ ๆ โหด ๆ ในนิยายแนวมาเฟีย ประเภท The God Kidneys เจ้าพ่อเซี่ยงจี๊… หรือว่าอะไรทำนองนั้น 

“ครับ?” อัจฉริยะขมวดคิ้ว ปกติคนมาตามหาเขาและครอบครัวจะไม่ใช่เรื่องดีหรอก แม่ติดเหล้า เมาแล้วลืมจ่าย ป้ายิ่งตัวดี กู้ยืมเงินคนมาเปิดร้านอาหารตามสั่งแต่ไม่เห็นมีใครสั่งสักที น้าก็ติดพนัน หาเงินจากการขับวินได้เท่าไรก็ละลายในบ่อน ยายเปิดศาลเจ้าแม่ลำเพา หลอกลวงประชาชนหาเงินเลี้ยงทั้งบ้าน 

“คุณคือคุณอัจฉริยะใช่ไหมครับ?” 

“ใช่ครับ อย่าบอกนะครับว่าคุณคือตำรวจ?” 

“ผมชื่อสุนัย… ทนายความประจำตระกูลของท่านประธานครับ” 

“ผมงงไปหมดแล้ว คุณพูดเรื่องอะไรกัน?” 

“ตอนนี้ท่านประธานกำลังป่วยเป็นโรคตับอักเสบ ค่าตับสูงมาก ไปทำไฟโบรสแกนมาแล้ว นอนพะงาบ ๆ อยู่ในคฤหาสน์ ตัวก็เหลือง ตาก็เหลือง…” สุนัยตัวสั่นเมื่อนึกถึงท่านประธานผู้มีบุญคุณ อุปการะชุบเลี้ยงเด็กกำพร้าอย่างเขาจนมีการศึกษา เขาจึงใช้ความรู้รับใช้ด้วยความซื่อสัตย์ 

“เอ่อ… คุณไปตามหมอนะ ไม่ใช่ตามผม” 

“หมอประจำตระกูลบอกว่าท่านประธานกำลังจะไม่ไหวแล้วครับ” 

“ปวดขี้?” 

“จะตาย!” 

“เสียใจด้วยนะครับ” 

“หมอบอกว่า ถ้ามีอะไรที่ท่านประธานอยากทำก็ให้รีบทำซะ ท่านประธานบอกว่า เมื่อยี่สิบปีก่อน ท่านประธานได้รู้จักกับคุณนายที่สอง แต่คุณนายที่สองก็พาคุณชายน้อยหนีไป…” สุนัยอธิบายเรื่องราวที่ซับซ้อนเกินกว่าสมองคนฟังจะประมวลผลได้ แต่คนฟังก็อุตส่าห์จะหาทางช่วย 

“ลองแจ้งมูลนิธิกระจกเราสิครับเผื่อหาเจอ” 

“คุณชายน้อยที่ว่า… ก็คือคุณอัจฉริยะไงครับ!” 

“หาาาาา!” 

“คุณชายครับ ผมรู้ว่าที่ผ่านมา คุณชายต้องอยู่กับคุณนายที่สองอย่างยากลำบาก ต้องปลอมตัวเป็นคนธรรมดา ทั้งที่สายเลือดพญาราชสีห์ของคุณมันเดือดพล่านในกายเนื้ออันยิ่งใหญ่ ได้โปรดลืมความแค้นในอดีตที่ผ่านมา กลับไปรับมรดกหมื่นล้านของท่านประธานด้วยเถอะครับ!” 

“ตกลงครับ แต่ตอนนี้ขอแค่สองร้อยก็พอ ผมหิว” 

...................................................................................................................................................... 

สวัสดีครับ 

พบกับนิยายเรื่องใหม่ ก็ เรื่องนี้จะประมาณว่า อัจฉริยะเป็นคนโง่คนเดียวท่ามกลางคนที่เก่งกว่า แต่เพราะความโง่เกินจึงถูกคนตีความผิด เนื้อเรื่องจะเว่อร์ ไม่มีเหตุผล อย่าหาสาระ อย่าหาตรรกะ นึกซะว่าเป็นนิยายคนเมานะครับ อ่านเอาฮา ๆ เป็นนิยายตลก ถอดสมอง