หมาเด็กของพระพาย [มีอีบุ๊ก]

หมาเด็กของพระพาย 

เขียนโดย มัทฉะโมจิ 

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ.๒๕๕๘ ห้ามลอกเลียนแบบหรือดัดแปลงเนื้อหา ไม่ว่ารูปแบบใดๆ ก็ตามที่เป็นการเผยแพร่ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของเรื่องซึ่งเป็นผู้แต่ง หากฝ่าฝืนจะดำเนินการทางกฎหมายให้ถึงที่สุด 

❌จบดี มีดราม่าเล็กน้อย ไม่มีนอกกายนอกใจค่ะ❌ 

บุคคล สถานที่ เหตุการณ์ต่างๆ ล้วนเป็นสิ่งที่ผู้เขียนสมมติขึ้นมา หากไม่สมเหตุสมผลประการใด ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ 🙏🏻 

แนะนำตัวละคร 

รณพีร์ สหพิพัฒน์กุล (เลโอ) 

อายุ 19 ปี สูง 186 เซนติดเมตร 

วิศวกรรม สาขาคอมพิวเตอร์ ปี 2  

หนุ่มลูกเสี้ยวอิตาลีผมสีเทาตัวใหญ่ ดีกรีนักเทควันโดสายดำ ไม่ชอบความยุติธรรม แต่กลับพี่สาวคนสวยของเขาจะกลายเป็นหมาเด็กในทันที 

"เลียให้แล้ว จะเรียกพี่ได้ไงล่ะครับ..เมีย" 

พระพาย แซ่จาง (พระพาย) 

อายุ 20 ปี สูง 158 เซนติเมตร 

ศิลปกรรม สาขาวิจิตรศิลป์ ปี 3 

สาวแว่นผมสั้นน้ำตา่ล ลูกแม่ค้าขายก๋วยเตี๋ยว อาศัยอยู่กับแม่เพียงลำพัง เป็นคนอินโทรเวิร์ต ไม่ชอบที่ที่คนเยอะ และไม่มีความมั่นใจในตัวเองเลย  

"ไอ้เด็กบ้า" 

เรื่องย่อ 

พระพายเด็กสาวหน้าตาเนิร์ดๆอยู่ในโลกของศิลปะ เธอตัดสินใจเอาภาพวาดที่เธอวาดกับมือไปให้รุ่นพี่ปี 4 อย่างเจเดน ทว่ากลับถูกปฏิเสธและโดนเขาหักหน้ากลับมาจนเป็นที่อับอายของมหาลัย กระทั่งภาพใบหน้าเหมือนหมาที่ถูกทอดทิ้ง กลับไปเตะตาเลโอเข้าอย่างจัง เขาตามติดสาวรุ่นพี่ไม่ห่างเหมือนหมาเด็กที่ยังไม่หย่านมแม่ ทว่าการเข้าหาในครั้งนี้กลับมีแผนการร้ายบางอย่างซ่อนอยู่ 

“ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อย รู้ไหมว่าหน้าเธอเหมือนเดซี่มากเลย” ทันทีที่อีกฝ่ายพูดจบ ใบหน้าของเธอดูเหลอหลาในทันที 

“เดซี่...น้องสาวนายเหรอ?” พระพายถามด้วยความแคลงใจ 

“เปล่า หมาที่บ้านฉันเอง” อีกฝ่ายตอบ พลางยกยิ้มเมื่อเห็นเจ้าเดซี่เป็นภาพซ้อนทับกับหญิงสาวตรงหน้า 

“นี่นายว่าฉันเป็นหมาเหรอ” พอตั้งสติได้ ใช้ฝ่ามือดันตัวเองให้ลุกขึ้นมาเผชิญหน้า พอยืนเทียบแบบนี้แล้วระดับความสูงของเธออยู่แค่ตรงอกของร่างสูงเท่านั้น 

“มีสมองก็คิดเอา” 

“แล้วนายเรียนปีอะไร ทำไมกล้าว่าคนที่ไม่รู้จักกันเป็นหมา” คนตรงหน้าทำเอาพระพายโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ มีเรื่องกับพวกแฟนคลับของเจเดนยังไม่โกรธเท่านี้มาก่อน 

“ชื่อลีโอ วิศวะปีสอง” เขาตอบเสียงเรียบ 

“งั้นดีเลย ฉันพระพาย ศิลปกรรมปีสาม เป็นรุ่นนาย เพราะฉะนั้นพูดจากระมัดระวังด้วย” เธอเตือนความจำ อย่างน้อยไม่ให้เกียรติกัน ก็ควรเคารพกันตามระบบรุ่นพี่รุ่นน้อง 

“หึ เกิดก่อนแค่ปีเดียวทำไมต้องถือ” 

“ไอ้เด็กบ้านี่” พระพายถลึงตาใส่ โคตรไม่ถูกชะตากับเด็กนี้เลย 

หากแต่ชายหนุ่มยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ พร้อมกับเดาะลิ้น แล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้เด็กสาวที่ยืนตัวแข็งด้วยความตกใจ 

“รู้ได้ไงว่าเด็ก จะลองดูสักครั้งไหมล่ะ หึหึ” 

ติดตามไรต์ผ่านช่องทาง 

Fackbook : นปก. มัทฉะโมจิ 

TikTok : @matchamoji_ii