หลงรัญจวน

หลงรัญจวน

เปี๊ยก นที กลิ่นกานต์ สูง 188 อายุ 24 ปี ย่าง 25

ใกล้เบญจเพส ดวกกำลังตก

ทุกคน เรียกว่า รองเปี๊ยกลูกเทพทายาทธุรกิจสีดำ (ลูกไอ้เทพพ่อเผาถ่านขาย)

แต่อาชีพขายถ่านแค่อาชีพเสริม เพราะบ้านรองเปี๊ยกรวยมากมีที่นาทำกินร้อยไร่

หล่อ ขี้เล่น เจ้าชู้ ชอบเต๊าะสาว แต่ปากดีกับนางเอก ( พระเอกไม่ได้เล่นของ)

เมย์ เมรี ศรีสาน สูง 168 อายุ 28 ปี อายุมากกว่าพระเอก (คู่บุญ)

หลายตาสิงห์ ศรีสาน หมอธรรมสายขาว รักษา ปัดเป่า ป้องกัน

เป็นคนที่อื่นย้ายมาอยู่ท้ายหมู่บ้าน บ้านที่ชาวบ้านว่ากันว่ามีผี ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร

เป็นคนสวยแต่มีแผลเหนือคิ้วจะเอาผมปิดไว้ตลอด เวลาออกไปไหนหรือไปตลาดจะใช้ผ้าคลุมปิดหน้า จนชาวบ้านซุบซิบว่าขี้เหล่ หน้าเละ หนักสุดว่าเป็นปอบ

🧡 เรื่องย่อ

ทุกอย่างเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่เหมาะสม แม้จะต่างกรรมต่างวาระ แม้อยู่ห่างไกล แต่ผลกรรมที่เคยทำร่วมกันจะนำพาให้เธอกับเขากลับมาพบเจอกันอีกครั้ง เพื่อชดใช้ และครองคู่ตลอดไป

“จับไว้…กูบอกว่าอย่าปล่อย”

“นะโม พุทธายะ จิตตัง ธัมมัง สังฆัง จิตที่ฟุ้งให้สงบ จิตที่หลงให้คืนกาย ลมหายใจเข้า คือแสง ลมหายใจออก คือความเย็น…”

“สิ่งใดมิใช่ของเจ้า จงคลาย สิ่งใดไม่ใช่เจ้า จงถอย กายนี้มีเจ้าของ จิตนี้มีที่อยู่ กลับมา กลับมา กลับมา!!”

“ลูกมึงมันโดนของ ถ้าไม่อยากให้ลูกมึงตาย…ภายในปีนี้ต้องให้มันแต่งกับคู่บุญมันเท่านั้น!”

❤️🔥 กดใจ + กดเข้าชั้นให้ยัยแบล็คด้วยนะคะ ไหว้ย่อเจ้าค่ะ

⚠️ คำเตือน ⚠️

นิยายเรื่องนี้ เกิดจากจินตนาการของนักเขียนเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

อาจมีคำพูดไม่สุภาพ หยาบบ้างตามสถานการณ์ของตัวละคร “มีการใช้ภาษาพูด” มาร่วมด้วยเพื่ออรรถรสในการอ่าน

ไม่ชอบแนวนี้เลื่อนผ่านได้เลยค่ะ

❌ไม่อนุญาตให้คัดลอก ดัดแปลง หรือนำเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งไปทำซ้ำ ห้ามนำภาพปกไปใช้ทุกกรณี หากทราบและเจอหลักฐานจะดำเนินคดีทางกฏหมายให้ถึงที่สุด ❌

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์พุทธศักราช 2537

ผลงานนี้ทั้งเนื้อเรื่องและปกนิยายเป็นของนามปากกายัยแบล็คผู้แต่เพียงผู้เดียว